Ogród kłamstw

Podejrzewam, że nawet najbardziej zagorzali fani Amandy Quick zgodzą się, że jej książki mają tendencję do korzystania z określonej formuły. „Ogród kłamstw” nie jest w tej kwestii wyjątkiem. Nie jest to krytyka - czasami wszyscy chcemy przeczytać coś, co z góry wiemy, że jest dla nas znane, że spodziewamy się co dostaniemy i co prawdopodobnie nam się spodoba. Rzesza fanek Amandy Quick wyraźnie pokazuje, że schemat, który stosuje w swoich historyczno-romantycznych powieściach, podoba się wielu czytelniczkom. Sama dość mocno lubię jej twórczość, choć może niezbyt mogę nazwać się specjalistką w tym temacie.

Slater Roxton jest ekspertem od antyków, który podczas jednej z ekspedycji został przypadkowo uwięziony w podziemnym grobowcu na odległej wyspie. Szczęśliwym zrządzeniem losu udało mu się wydostać z labiryntu, ale został sam gdy reszta jego grupy odeszła, uznając go za zmarłego.

Historia przeskakuje o kilka lat do przodu, gdzie Slater, po niedawnym powrocie do Anglii, zatrudnia panią Ursulę Kern z odnoszącego sukcesy i godnego polecenia biura sekretarek, aby pomogła mu w skatalogowaniu różnych artefaktów, które przywiózł ze swoich podróży. Ursula informuje Slatera, że musi rozwiązać z nim umowę - lub przynajmniej zrobić sobie przerwę - na czas załatwiania pewnych pilnych spraw osobistych. Nie jest wcale zadowolony z jej wypowiedzenia, ponieważ ledwo zaczęli pracę. Ostatecznie Ursula decyduje się wyjawić, co jest tak ważne, że jest gotowa go opuścić.

Ursula Kern owdowiała kilka lat wcześniej, a po skandalu, który nie był jej dziełem, zniknęła i powróciła pod nową tożsamością, zakładając agencję sekretarek jako sposób na utrzymanie się. Agencja szybko rozkwitła, zyskując po drodze doskonałą renomę, a Ursula zatrudnia teraz wielu pracowników. Jedna z nich, Anne Clifton, została niedawno znaleziona martwa, a różne informacje doprowadziły Ursulę do przekonania, że być może było to zaplanowane morderstwo. Ursula, która uważała Anne za jedną ze swoich najbliższych przyjaciółek, pragnie poznać prawdę, a jeśli Anne rzeczywiście została zamordowana, dowiedzieć się, kto to zrobił i postawić go przed sądem.

Zaintrygowany tajemnicą - i chcąc znaleźć sposób na pozostanie blisko Ursuli, która pociąga go od ich pierwszego spotkania - Slater oferuje swoją pomoc i para rozpoczyna śledztwo. Okazuje się ono bardzo skomplikowane, a po drodze nawiązuje się między bohaterami romantyczny związek. Bohaterowie odnajdują w swych ramionach dawno uśpione emocje, o które nigdy by siebie nie posądzali.

Dla mnie książka była całkiem dobra, a na pewno wciągająca. Uważam, że Amanda Quick doskonale odnajduje się w stworzonym przez siebie schemacie i sięgnę po kolejną jej książkę, kiedy będę miała ochotę na historię w tym stylu. Niestety nie jestem w stanie przeczytać więcej niż kilku jej książek na raz, bo później czuję ogromny przesyt - lepiej się sprawdza, gdy się sięgnie po jej książkę raz na kilka miesięcy. Jeżeli spodobały wam się poprzednie książki autorki, to i „Ogród kłamstw” również powinien przypaść wam do gustu.

“Ogród kłamstw” to książka, która bardzo mi się podobała. Wiedziałam, co w niej znajdę i nie zawiodłam się. Niewiele jest książek Amandy Quick, które czytałam, ale prawie wszystkie przebiegają według podobnego schematu - mają w sobie tajemnicze morderstwo, śledztwo i romans głównych bohaterów. W tej książce również to znajdziemy i o wiele, wiele więcej.

Ursula Kern prowadzi agencję sekretarek, które pracują dla wyższych sfer. Jedna z jej pracownic i jednocześnie przyjaciółka zmarła w tajemniczy sposó. Ursula jest pewna, że Kobieta nie popełniła samobójstwa, uważa, że została zamordowana. Postanawia odkryć prawdę i w tym celu prosi o współpracę Slatera Roxtona, archeologa i poszukiwacza przygód, o tajemniczej przeszłości i reputacji ekscentryka.

Nie jest to powieść będąca w 100% romansem, więc możecie się zdziwić sięgając po nią. Owszem, mamy bohaterów, którzy się nawzajem podziwiają i pożądają, ale nie do końca wiadomo, jak i kiedy ich historia się rozwija. W tej książce liczy się przede wszystkim wątek tajemnicy, która trzymała mnie na krawędzi wytrzymałości przez całą powieść. Historia opowiedziana przez Amandę Quick naprawdę mnie wciągnęła.

Jak wspominałam autorka ta ma tendencję do pisania wedle schematu i jest to jedna z wielu rzeczy, które lubię w jej książkach. W każdej książce pojawia się silna bohaterka i mroczny, niebezpieczny bohater. Następnie wplata tę parę w wątek z nutą tajemnicy tworząc wszystkie te rzeczy, które tak doceniam w jej twórczości. „Ogród kłamstw” nie był wyjątkiem. Ursula jest silna, niezależna i bezkompromisowa. Slater Roxton jest trochę ekscentryczny i tajemniczy. Ten zielonooki archeolog sprawił, że nie mogłam oderwać się od lektury.

Wątek tajemnicy oferuje zwroty akcji, które sprawiły, że czytałam tą książkę napięta. Wydarzenia w niej stwarzają realne niebezpieczeństwo dla obojga bohaterów. Uwielbiam też drugoplanowe postacie, zwłaszcza kierowcę Slatera. Czarne charaktery również są ciekawie zarysowani. Opisy scenerii są niezwykle dobrze przedstawione, historyczne tło, w którym autorka osadziła bohaterów jest bardzo ważną częścią powieści. Właśnie to też doceniam w jej książkach - świat w jej książkach dosłownie ożywa i można się poczuć, jakby naprawdę brało się udział w wydarzeniach, które Quick opisuje na kartach powieści.

Romans miał w sobie dużo ciepła i wydawał się bardzo autentyczny. W niektórych momentach interakcje naszych bohaterów były przezabawne i lekkie. Chciałabym kiedyś przeczytać kolejną książkę opartą wyłącznie na Slaterze Roxtonie i jego przeszłości. Jego życie brzmi jak niezła przygoda. Polecam z całego serca „Ogród kłamstw” Amandy Quick, zwłaszcza jeśli lubicie romanse.