Nosiciel

“Nosiciel” to pierwsza książka Tess Gerritsen, którą przeczytałam. I cieszę się, że to zrobiłam - wydaje się to być naprawdę obiecująca autorka, która pewnie nie raz dostarczy mi tak emocjonującej historii, jaka została przedstawiona w “Nosicielu”,

Po śmierci męża doktor Claire Elliot wraz z nastoletnim synem, Noahem, przeprowadziła się do Tranquility, małego miasteczka w Maine. Miała nadzieję, że ta przeprowadzka będzie dla jej syna dobrą okazją do zapomnienia o przeszłości, ale liczyła także na to, że pomoże jej w spokojnej realizacji praktyki lekarskiej. Jednak cała jej nadzieja umiera, gdy nadchodzi zima i zaczyna się coś dziwnego. Okoliczna grupa nastolatków zaczyna z wściekłością i przemocą dokonywać agresywnych rzeczy. Bojąc się, że jej syn jest teraz zagrożony, Claire rozpaczliwie szuka przyczyny tych dziwnych wydarzeń o morderczym tle. Szukając odpowiedzi, dowiaduje się, że identyczny problem pojawił się dziesiątki lat wcześniej. Odkrywa też szokujący spisek, o wiele bardziej dogłębny niż mogła sobie wyobrazić. Nie wie, że tym ściąga na siebie duże niebezpieczeństwo. Na szczęście nie jest w tym sama, pewien policjant również będzie chciał odkryć prawdę za wszelką cenę.

Byłam zafascynowana i wciągnięta w akcję tej książki od pierwszej do ostatniej strony. Fabuła była doskonała, z pełną napięcia, dobrze poprowadzoną akcją. Na szczególne wyróżnienie w mojej ocenie zasługuje niesamowita umiejętność Tess Gerritsen do tworzenia złożonych i zniuansowanych postaci, które przyczyniają się do wyjątkowości tej opowieści. Bardzo podobało mi się to, jak wiele autorka trzymała w domysłach, przez co samemu na własną rękę próbuje się zgłębić tajemnicę. Zakończenie było niespodziewanie świetne i w najmniejszym stopniu nie przewidywalne - choć nie powiem, że było nieco nagłe. Miałam jednak nadzieję na więcej scen miłosnych między Claire i Lincolnem, ta dwójka zdecydowanie do siebie pasowała.

Ogólnie rzecz biorąc, “Nosiciel” to powieść naprawdę warta przeczytania; Tess Gerritsen miała cały czas moją uwagę i trzymała mnie na krawędzi mojego fotela. Świetnie się bawiłam, starając się połączyć wszystkie puzzle w całość. To jest pierwszy raz, kiedy czytam powieść Tess Gerritsen i jestem pewna, że nie będzie to ostatni. Daję tej książce pięć gwiazdek, bo nie znalazłam w niej żadnych wad i naprawdę dobrze się ją czytało!

Całkiem dobra książka. Miała wiele z tego, co lubię w tzw. “opowieściach z dreszczykiem”."Nosiciel" to druga książka Tess Gerritsen, którą do tej pory przeczytałam (pierwszym był "Dawca") i podobała mi się prawie tak samo. Owszem, było kilka momentów, kiedy czuło się, że powieść jest nierówna, ale ogólnie rzecz biorąc, to był ten rodzaj książki, który wciąga od pierwszej strony

Prolog zdecydowanie mnie zaintrygował, i był właściwie najbardziej przerażającą częścią książki. Oto mamy jako miejsce małe miasteczko Tranquility w stanie Maine, w którym nie ufa się osobom postronnym i istnieje stara tajemnica/klątwa o strasznych zbrodniach, morderstwach i przemocy, która przekazywana jest z pokolenia na pokolenie. Wszystko oczywiście przez lata pozostawało niewyjaśnione. I cóż, nadszedł czas, aby te złe rzeczy zaczęły się dziać ponownie, lecz tym razem, prawda wyjdzie na jaw.

Doktor Claire Elliott, która jest nowa w mieście, naprawdę chce dotrzeć do sedna tej tajemnicy, ale wszyscy uważają, że nie będzie to takie proste. Odbierana jest przez mieszkańców jako typowy przybysz z zewnątrz, który chce im powiedzieć, jak mają prowadzić swoje miasto. Znajduje jednak jednego sprzymierzeńca - szef policji jest bardziej otwarty, niż pozostali, bo po prostu chce również dotrzeć do prawdy. Do tego dochodzi jeszcze osobista tragedia - mąż Claire zmarł dwa lata wcześniej, a nastoletni syn wydaje się być z nią w nieustannym konflikcie (przechodzi bunt).

Fabuła jest nieźle pokręcona - i nie chodzi tu tylko o szaleństwa, które pojawiają się na kartach powieści Gerritsen. Mam na myśli również skomplikowanie historii, która choć może się wydawać bardzo typowa, to bardzo skręca w rejony, których normalnie bym się nie spodziewała. 

Ale choć książka niejednokrotnie mnie zaskoczyła pozytywnie, to zakończenie pozostawiło we mnie pewien niedosyt. Wydawało się nieco pospieszne, tak jakby autorka po niemal 400 stronach książki zorientowała się, że musi się pospieszyć, by spiąć wszystkie wątki na ostatnich 20 stronicach. Czułem się tym trochę oszukany.

Jako całość, “Nosiciel” to całkiem wciągająca lektura i nie mogę się doczekać, aż sięgnę po kolejny thriller autorstwa Tess Gerritsen. Przyznaję tej książce solidne 4 gwiazdki, bo jednak całkiem dobrze mi się ją czytało przez większość czasu.