Kucharz

Czytając biografię autora, z dużym zainteresowaniem sięgnęłam po książkę „Kucharz”. Od dawna interesuje mnie kryminologia i wszystkie jej niuanse, dlatego miałam wobec tej pozycji spore oczekiwania. Niestety, debiut autora nie do końca je spełnił.
Starałam się podejść do książki z wyrozumiałością, biorąc pod uwagę, że jest to pierwsza publikacja. Momentami zastanawiałam się nawet, czy to po prostu nie jest odpowiedni czas na tę lekturę — czy problem nie leży po mojej stronie i w tym, jak odbieram tę historię. Jednak im dalej w fabułę, tym bardziej pojawiały się elementy mało realistyczne i trudne do zaakceptowania w kontekście rzeczywistości kryminalistycznej. Przykładem może być choćby udział dziennikarki w miejscu zbrodni czy dostęp do wyników badań w sposób, który w realiach śledztwa wydaje się mało prawdopodobny. Tego typu nieścisłości było więcej i momentami wybijały mnie z immersji.
Na plus zdecydowanie zasługują natomiast liczne wstawki tematyczne związane z kryminalistyką i badaniami. Widać, że autor ma wiedzę i potrafi ją wpleść w narrację, co dla osób zainteresowanych tą dziedziną może być bardzo wartościowe i angażujące.
Zakończenie faktycznie potrafi zaskoczyć i wytrącić z przewidywań, co jest mocnym punktem tej historii. Mimo to odczułam pewien niedosyt — jakby finał urwał się w momencie, w którym można było jeszcze dopowiedzieć coś więcej i mocniej domknąć wątki.
Podsumowując, „Kucharz” to debiut nierówny: z ciekawym zapleczem merytorycznym i interesującym pomysłem, ale z widocznymi niedociągnięciami fabularnymi i realizacyjnymi, które momentami osłabiają odbiór całości.