Moralność pani Dulskiej. Ich czworo

Gabriela Zapolska, której pełne nazwisko brzmi Maria Gabriela Janowska z Korwin-Piotrowskich, była wyjątkową postacią epoki Młodej Polski. Znana jako dramatopisarka, powieściopisarka i aktorka, wyrosła z ziemiańskiej rodziny, która, mimo znacznego majątku, nie była w stanie zatrzymać jej w swoich kręgach. Zerwanie więzi z rodziną i odejście od męża stało się źródłem skandalu w świecie arystokracji, a Zapolska wybrała życie niezależnej i wyemancypowanej kobiety. Choć jej serce biło dla teatru i marzyła o świetnej karierze aktorskiej, to właśnie pisarstwo przyniosło jej prawdziwą sławę. Jako czołowa polska naturalistka, krytykowała w swoich dziełach mieszczaństwo, które często stawało się głównym antagonistą jej twórczości.Satyryczne komedie obyczajowe Zapolskiej, takie jak "Ich czworo" z 1907 roku, stały się jej największym osiągnięciem. Autorka w bezkompromisowy sposób obnażała tam zacofanie i hipokryzję moralności mieszczańskiej. "Ich czworo" przedstawia rozpad z pozoru idealnego małżeństwa, z humorem pokazując jego obłudę. Jednak to "Moralność pani Dulskiej" z roku 1906 okazała się najbardziej znaną sztuką Zapolskiej. Napisała ją w zaledwie trzy dni, będąc w ciężkim stanie zdrowia. Określona przez autorkę jako tragifarsa kołtuńska, dramat wprowadził do języka kultury pojęcie "dulszczyzny", symbolizującej zakłamaną moralność. Słowa Anieli Dulskiej, bohaterki dramatu, podsumowują tę postawę:„Na to mamy cztery ściany i sufit, aby brudy swoje prać w domu i aby nikt o nich nie wiedział.”