Celownik

W literaturze macedońskiej pojawiło się dzieło, które zyskało miano prawdziwego arcydzieła. Jego narratorem i jednocześnie główną postacią jest snajper, reprezentujący chrześcijański światopogląd. Z celownikiem wymierzonym w stronę muzułmanki, która również mierzy bronią w jego kierunku, trwa w napiętej ciszy. Choć każda sekunda może przynieść decydujący strzał, żadne z nich nie podejmuje ostatecznego działania.Postać muzułmanki, nazwana przez narratora Doruntiną, przywołuje na myśl bałkańską legendę o miłości silniejszej niż śmierć. Staje się ona milczącym świadkiem osobistych wynurzeń narratora, który wspomina dzieciństwo, dojrzewanie oraz studia literackie. Osobiste przeżycia autora nakładają się na sceny ostatnich wojen domowych na Bałkanach, a gęsto utkane odniesienia do literatury światowej splatają przeszłość z teraźniejszością, fikcję z rzeczywistością.Konflikty zbrojne służą jako tło do zgłębiania pytań o istotę człowieczeństwa. Powieść oferuje uniwersalne refleksje na temat życia i śmierci, miłości i nienawiści, bezsensu wojny, a także wewnętrznych zmagań i absurdów ludzkiej egzystencji. Krytycy uznali tę powieść za klejnot nie tylko macedońskiej, ale także europejskiej i światowej literatury.