Adept

Pisać o Grishamie to trochę jak opowiadać znajomym o ulubionym starym filmie.  Każdy już słyszał, każdy zna klimat, ale i tak nie możesz się powstrzymać, bo tym razem to było coś szczególnego. Tak właśnie miałam z książką „Adept” (znaną też jako „Prawnik”), którą wchłonęłam szybciej niż zamówioną pizzę w sobotni wieczór. I choć fabuła jest gęsta, mroczna i pełna niepokoju, styl Grishama ponownie sprawił, że lektura była płynna jak dobrze zaparzona kawa.

Głównym bohaterem jest Kyle McAvoy, świeżo upieczony absolwent prawa. Gość z ambicją, kręgosłupem moralnym i sercem po właściwej stronie. Zamiast wskoczyć w garniak i rzucić się w wir wielkiej kasy w korpo, postanawia pomagać imigrantom. Już samo to pokazuje, że Kyle nie jest typowym bohaterem prawniczych opowieści, gdzie liczy się tylko wyścig szczurów i zegarki warte tyle co małe auto. No ale wiadomo, Grisham nie pisze bajek.

Kyle szybko orientuje się, że przeszłość ma zwyczaj wracać i gryźć po kostkach. Pojawia się tajemnicza grupa ludzi, którzy wiedzą o nim więcej niż powinno być to możliwe. I przypominają mu o pewnym „incydencie” z czasów studenckich. Sprawie zamiecionej pod dywan, do której nikt nie chciał wracać. Teraz jednak ta sprawa wybucha z pełną siłą, a Kyle zostaje postawiony pod ścianą. Albo zatańczy, jak mu zagrają, albo jego życie zawodowe, reputacja i wolność wylecą przez okno. Prawnik idealista nagle zostaje marionetką w rękach ludzi bez twarzy i skrupułów.

To, co wyróżnia tę powieść na tle innych książek Grishama, to nie tylko sam motyw szantażu i tajemnicy, ale tempo, z jakim wszystko się rozwija. Autor bardzo subtelnie rozkłada napięcie, nie rzuca czytelnika od razu w środek akcji, ale wciąga powoli, rozbudowując atmosferę podejrzeń i lęku. Mamy do czynienia z thrillerem prawniczym, który nie opiera się tylko na salach sądowych i ławach przysięgłych. To bardziej historia o tym, jak łatwo można zostać wciągniętym w bagno, nawet mając najlepsze intencje i czyste sumienie.

Ciekawie pokazany jest też kontrast między wielką kancelarią prawniczą, gdzie panuje chłodna efektywność i zimna kalkulacja, a wizją spokojnego życia, które Kyle chciał prowadzić. I co ważne, autor nie idealizuje żadnej z tych ścieżek. Bo zarówno tam, gdzie są wielkie pieniądze, jak i tam, gdzie jest tylko chęć niesienia pomocy, człowiek może się pogubić.

Kiedy czytałam „Adepta”, miałam momenty, w których sama zaczęłam się zastanawiać, co bym zrobiła na miejscu Kyle'a. Czy zaryzykowałabym wszystko i postawiła na moralność? Czy może poddała się presji, by ratować siebie i bliskich? Grisham nie daje łatwych odpowiedzi, ale zmusza do refleksji. I za to go cenię najbardziej.

Nie chcę zdradzać zbyt wiele z samej fabuły, bo jej rozwój to część przyjemności z lektury. Powiem tylko, że im dalej, tym gęściej. Grisham bawi się z czytelnikiem, podrzuca tropy, myli ślady, stawia pytania. I nawet jeśli zakończenie nie wbija w fotel, to satysfakcja z przeczytania tej historii jest pełna. Czuć, że autor ma świetne wyczucie tempa i dramaturgii. Wszystko się spina, każdy wątek ma swój sens, każda postać swoje miejsce w układance.

Dla mnie „Adept” to książka o dorastaniu do własnych decyzji i ponoszeniu ich konsekwencji. O tym, jak cienka jest granica między odwagą a głupotą, między wyborem a przymusem. I o tym, że nie trzeba być superbohaterem, by spróbować zrobić coś dobrego, nawet w świecie pełnym manipulacji i układów.

Polecam bardzo, zarówno fanom Grishama, jak i tym, którzy dopiero zaczynają przygodę z thrillerem prawniczym. Nie ma tu fajerwerków na każdej stronie, ale jest dobrze skonstruowana intryga, porządna psychologia postaci i świetna narracja. A to właśnie lubię najbardziej.

"Adept" to kolejna książka Johna Grishama, po którą sięgnęłam. Jestem fanką jego powieści. Główny bohater, Kyle McAvoy, planuje skończyć studia prawnicze, by móc później zarabiać duże pieniądze. Jednak Kyle skrywa w swojej przeszłości brudną tajemnicę. Wie o nim tylko garstka ludzi i wszyscy są tak samo winni. Co się stanie, gdy sekret, który może zrujnować życie Kyle'a, wpadnie w niepowołane ręce? A jeśli są to ręce, które nie cofną się przed niczym, by zdobyć to, czego chcą? Jak Kyle zareaguje, gdy zostanie skonfrontowany z dowodami i gdy dostanie rozkaz zrobienia czegoś niewyobrażalnego?
Fabuła tej książki jest dość standardowa. Nie obyło się bez dziwnych zwrotów akcji, ale nie było w niej nic szokującego. Trudno było ją się od niej było oderwać ze względu na suspens. Non-stop zadawałam sobie pytanie: co wydarzy się dalej? Szkoda tylko, że zakończenie jest niesatysfakcjonujące. Gdy tworzy się powieść w taki sposób, trzeba się upewnić, że zakończenie jest dramatyczne i satysfakcjonujące. Czasami wydaje się, że Grisham pozostawia jakieś otwarte wątki, pytania bez odpowiedzi. Według mnie powinien powstać sequel do tej książki. Nie była to jedna z jego najlepszych książek, spodziewałam się po tym autorze lepszej książki, choć i tak słabsza książka Grishama to nadal dobra książka.
Główne wnioski z tej książki były takie, że lepiej jest robić to, co słuszne, na jak najwcześniejszym etapie, ponieważ w przeciwnym razie kończy się to wykopaniem ogromnego dołu dla siebie i innych ludzi. Wszelkie czyny mają swoje konsekwencje. Cel niekoniecznie uświęca środki, jeśli są one nieetyczne lub niewskazane. Czynienie tego, co właściwe, nie zawsze zjednuje nam przyjaciół czy uszczęśliwia ludzi na ziemi, ale zawsze dobry wybór może zaprocentować w przyszłości (albo przynajmniej nie zaszkodzi).
Wyczerpały mnie również przedstawione w tej książce postacie prawników-pracoholików, którzy przepracowywali niezliczone godziny, oszukiwali swoich klientów, spali przy biurku, byli nieobecni dla swoich rodzin, a przede wszystkim nienawidzili swojej pracy, która całkowicie zawładnęła ich życiem. Ich portret jest wykreowany wybitnie i myślę, że pod tym względem pisarstwo Grishama naprawdę błyszczy. Chciwość może pochłonąć człowieka i uczynić go nieszczęśliwym, ponieważ to, co posiada, nigdy mu nie wystarczy. Przykładem tego jest niniejsza książka, która może być ostrzeżeniem dla wszystkich skłonnych do pracoholizmu, ale też i do "chodzenia na skróty".
Tak jak mówiłam, fabuła była wciągająca, postacie były świetnie nakreślone, napięcie stale rosło, a ja nie wymagam niczego więcej od dobrej książki. "Adept" zdecydowanie spodoba się fanom Grishama.

"Prawnik" to kolejna książka Grishama, którą zdecydowałam się przeczytać. Nie zawsze ten autor trafia w mój gust, ale coś zawsze przyciąga mnie do jego książek. Na pewno nie zostawiają mnie one zupełnie obojętne i za każdym razem wywołują różne i skrajne emocje.
Kyle McAvoy jest błyskotliwym studentem prawa, który ma przed sobą świetlaną przyszłość, ale ma tajemnicę ze swojej przeszłości, która może wszystko zniszczyć. Młody mężczyzna zostaje wciągnięty w wyniszczającą grę z szantażystą, który wykorzystuje jego brudną tajemnicę. Pytanie tylko czy Kyle zdoła ochronić swój sekret z przeszłości, czy też jego kariera będzie skończona?
To, co podoba mi się w tej książce, w przeciwieństwie do niektórych innych książek Johna Grishama, to fakt, że od razu wrzuca czytelnika w wir wydarzeń. "Backstory" bohatera pojawia się później i w odpowiednim czasie, ale pierwsze kilka rozdziałów naprawdę wciąga. Fabuła toczy się gładko i nie ma wielu niespodzianek. Ale te niespodzianki, które się pojawiają, są zdecydowanie oszałamiające.
Bohaterowie są wiarygodni, zapadają w pamięć, a co najważniejsze... są ludzcy. Prawnicy często mają złą opinię w społeczeństwie i choć ta książka nie zmieni tego, jak są odbierani, to przynajmniej pozwala spojrzeć na ich sytuację trochę z innej strony, zobaczyć ich błyskotliwość, motywację, ego i wyczerpanie (a przynajmniej w jednej z największych i najbardziej prestiżowych firm na świecie). Główny bohater czuje się jak mały trybik w wielkiej maszynie, która go łamie i naprawdę mu kibicowałem w jego trudnej sytuacji.
Przyznam, że zakończenie odrobinę mnie rozczarowało, myślę, że można było zakończyć tę książkę czymś dosadniejszym. Nie chcę za wiele zdradzać, bo nadal byłby to poważny spoiler, ale następuje według mnie nieco zbyt nagle. Nie jest ono nielogiczne, raczej jest spójne z zachowaniami bohaterów, więc nie jest to też jakaś tragedia. Po prostu przy tak doskonałych 90% książki, fajnie byłoby, żeby zakończenie też było doskonałe. Podsumowując, to naprawdę dobra lektura. Przez większą część nie mogłam oderwać się od książki i cały czas zastanawiałam się, co stanie się za chwilę. "Prawnik" to jedna z lepszych powieści Grishama. Autor zawsze znajduje sposób, by pokazać dwie strony tego samego medalu, nigdy nie maluje czarno-białych portretów.