Książe piechoty na salonach wojen

Życie pułkownika dyplomowanego Adama Tadeusza Nadachowskiego, bohatera książki "Książę Piechoty na salonach wojen", to historia jak z epopei, ponieważ jego losy przypadają na burzliwe czasy przełomu w historii. Polskie korzenie Nadachowskiego, ukształtowane w Stanisławowie na Kresach Wschodnich Rzeczypospolitej, zostały poddane ciężkim próbom XX wieku na wielu frontach, dowodząc ich najwyższej wartości. Odczuwał on głębokie przywiązanie do Ojczyzny, które, jak mawiała światowa Telimena, nie pozwalało na zainteresowanie niczym poza nią. Ta wewnętrzna "choroba" towarzyszyła mu przez dekady zaborów i wieki tradycji polskiego oręża. Patriotyzm prowincjonalny umieścił go w szeregu walczących o wolność Rzeczypospolitej, odbierając mu młodość, spokój życia rodzinnego czy możliwości rozwoju naukowego, ścieżki, którymi wielu szło. Nie został ani prawnikiem, ani lekarzem, o czym marzył. Zamiast tego, poświęcił ćwierć wieku, idąc za głosem armat: walczył w I wojnie światowej w armii Austro-Węgier przeciwko Rosjanom, w 1918 roku razem z Brytyjczykami i Francuzami stawiał opór radzieckim siłom w okolicach Murmańska, a w armii generała Hallera przeciwstawiał się niemieckim jednostkom we Francji; podczas wojny polsko-sowieckiej w 1920 roku stanął na froncie środkowym i północnym jako dowódca 49 Pułku Piechoty z 18 Dywizji Piechoty przeciw 1 Armii Konnej Budionnego i Korpusowi Gaja; od świtu 1 września 1939 roku służąc jako dowódca 83 Pułku Strzelców Poleskich imienia Romualda Traugutta z 30 Dywizji Piechoty przeciwko niemieckim jednostkom Wehrmachtu przekraczającym polską granicę. Ceniąc Pierwszą Rzeczpospolitą i oddając się Drugiej, marzył o Trzeciej Rzeczypospolitej. Przez los został uwikłany nie tylko w bitwę pod Jeżowem, ale także w ideę, iluzję, tęsknotę za ojczyzną, pielęgnowaną i utrwaloną przez literaturę podczas zaborów jako wartość docelowa dla tych, którzy nie przestali czuć się Polakami.Autorka książki akcentuje elementy spoza pola bitwy, które wpłynęły na uhonorowanie i upamiętnienie pułkownika Nadachowskiego oraz jego 83 Pułku Strzelców Poleskich. Zaprasza do refleksji nad istotą żołnierskiego poświęcenia w opisywanym okresie, zachęcając Czytelników do przemyśleń nad znaczeniem narodowej i kulturowej tożsamości we współczesnym świecie.