Królowa gór

Kiedy Robert Turin, bohater książki, dowiaduje się o swojej diagnozie - stwardnieniu rozsianym, ma niespełna trzydzieści lat i zdaje sobie sprawę, że choroba będzie postępować. Wózek inwalidzki, cewnik i duże ilości alkoholu stają się jego nieodłącznymi towarzyszami. Swoją przypadłość Robert określa mianem Królowej Gór, co nawiązuje do kilkuletniej dziewczynki, którą napotkał w poczekalni neurologa tuż przed otrzymaniem diagnozy.Daniel Wisser w swojej powieści umiejętnie splata poważne tematy z lekką, dowcipną narracją, która angażuje czytelnika, a jednocześnie skłania do refleksji. Choć losy bohatera mogą wywoływać współczucie, autor nie buduje postaci Turina jako jednowymiarowej. Zamiast tego, nadaje mu realistyczną głębię, bez próby wzbudzenia litości u czytelnika. Turin, pełen buntu, pyta: O czym mam myśleć? Czy worek z moczem się napełnił? Która jest godzina? Czy czeka mnie kolejny atak? Czy będę w stanie jeszcze przeczytać gazetę bez mikroskopu? Kto mnie dzisiaj umyje? Jak długo jeszcze będę mógł mówić? Te pytania odsłaniają trudności, z jakimi zmaga się na drodze do szwajcarskiej kliniki.