Krew i popiół. Tom 1

10/10 i chyba właśnie znalazłam książkę, o której będę myśleć jeszcze długo po przeczytaniu.

Jestem absolutnie zakochana w tej książce. Pochłonęłam ją w 3 dni i naprawdę dawno nie przebiegłam tak szybko przez żadną książkę. W pewnym momencie już nawet nie wiem, ile razy mówiłam sobie „dobra, jeszcze tylko jeden rozdział”, a potem nagle czytałam kolejne 100 stron. W połowie książki zamówiłam już kontynuację, bo po prostu nie wyobrażałam sobie skończenia pierwszej części i czekania z zamówieniem.

HAWKE??? Ja naprawdę nie wiem, co mam powiedzieć. Bardzo go polubiłam. Ten jego charakter, poczucie humoru, sposób, w jaki dogaduje się z Poppy i te wszystkie ich rozmowy... uwielbiałam dosłownie każdą scenę z nim. Jego relacja z Poppy była dla mnie zdecydowanie jedną z najlepszych rzeczy w całej książce. Ich przekomarzanie się, napięcie między nimi i to, jak stopniowo się do siebie zbliżają, bardzo mi się to podobało.

Podobało mi się też to, że oprócz romansu naprawdę jest tutaj historia, świat fantasy i sporo rzeczy, których kompletnie się nie spodziewałam. Cały czas miałam wrażenie, że jeszcze czegoś nie wiem i że za chwilę wydarzy się coś, co wszystko zmieni. A końcówka tylko utwierdziła mnie w tym, że dobrze zrobiłam, zamawiając drugą część jeszcze przed skończeniem pierwszej.

Naprawdę dawno żadna książka nie wciągnęła mnie aż tak bardzo. Z jednej strony chciałam czytać jak najszybciej, żeby dowiedzieć się, co będzie dalej, a z drugiej trochę żałowałam, że tak szybko ją skończę.

Byłam nastawiona sceptycznie. Było o tej pozycji baaardzo głośno. Wyskakiwała wszędzie i waliła w twarz. Zazwyczaj w takich sytuacjach unikam, bo mam po prostu przesyt. Czekam i jak wszystko trochę ucichnie to się zabieram i czytam.

Tutaj coś mnie tknęło. I zaczęłam czytać. Pierwsze co mi zaczęło przeszkadzać to relacja romantyczna (erotyczna) właściwie w pierwszej scenie. I się lekko zraziłam. Była jakaś taka dziwna. Ale czytałam dalej.

Spodobał mi się pomysł na świat. Zasady nim kierujące. System magiczny, stworzenia dobre i złe, polityka. Książka nie jest koloryzowana i nie pieści się z czytelnikiem. Nie nazwałabym jej młodzieżówką. Są tu opisy seksu, sytuacji intymnych, przemocy, walk, śmierci.

Relacje bohaterów- świetne. Poppy- silna, zdeterminowana. Polubiłam ją, martwiłam się o nią i jej kibicowałam.

Wątek romantyczny- w dalszej części książki okazał się GENIALNY. Strasznie mi się podoba, w jakim kierunku to poszło. Szczególnie po głównym plot twiście. O rany nie mogłam się oderwać. Nie mogłam zasnąć dopóki nie skończyłam.

I jeszcze chciałam tylko powiedzieć, że uwielbiam ludzi Casa. A szczególnie Kierrana 🖤

polecam gorąco 🖤🖤🖤 chwilami przypominała mi Dwory. Ale nie chciałabym tutaj umieszczać spojlerów.