Krajobrazy kontekstu

Krajobraz i kontekst pełnią kluczową rolę w kulturze, działając jak jej dwie strony medalu, które pozwalają na jednoczesne zrozumienie i doświadczanie kulturowych zjawisk. Te pojęcia skłaniają do przemyśleń nad możliwością zdefiniowania na nowo zakresu, funkcji oraz ewentualnej formy teorii kultury, zwłaszcza w czasach, gdy zarówno teoria, jak i kultura stają się przedmiotem krytyki w naukach humanistycznych.Autor podkreśla, że stworzenie jakiejkolwiek teorii kultury wymaga precyzyjnego ustalenia pozycji pojęć takich jak metafizyka i ontologia w kontekście współczesnej humanistyki, gdyż są one często używane zamiennie. Monografia stanowi próbę uporządkowania historii obu tych terminów oraz ich wpływu na nauki o kulturze i teorię kultury. Wskazuje na ontologiczny charakter antropologii kultury oraz metafizyczny potencjał kulturoznawstwa.Opisowi teoretycznemu towarzyszą analizy wybranych przykładów z historii antropologii, takich jak prace Marcela Maussa i Bronisława Malinowskiego, literatury, w tym twórczości Elizabeth Bishop i Josepha Conrada, oraz sztuki przedstawionej przez Zbigniewa Blukacza, Paolo Uccello i Szymona Prandziocha.