Kraina smoka. Chiny wczorajsze, Chiny dzisiejsze

Kiedy myślimy o Chinach, zazwyczaj przychodzą nam na myśl najbardziej znane elementy tego kraju. W Polsce trudno znaleźć osobę, która nie słyszała o Wielkim Murze Chińskim, chińskich cyrkach czy sztukach walki związanych z legendarnym Bruce’em Lee oraz mnichami z klasztoru Shaolin. Tradycyjna chińska medycyna, osobliwości tamtejszej kuchni, a także mniej imponujące ubrania z chińskich bazarów również są powszechnie kojarzone. Jednak na tym często kończy się nasza wiedza o współczesnych Chinach, nie mówiąc już o ich bogatej historii. Powszechne polskie powiedzenie głosi: „Lepiej raz zobaczyć niż sto razy usłyszeć”. Pewien starszy Chińczyk z malowniczego hutongu nad rzeką Li przypomniał mi ten sam przekaz: „Dobrze jest usłyszeć, ale najlepiej zobaczyć”. Muszę przyznać, że te słowa są pełne prawdy. Często z zażenowaniem uświadamiałem sobie moje braki w wiedzy lub błędne wyobrażenia o tym niezwykłym i fascynującym kraju oraz jego mieszkańcach. Nie ukrywam, że każde moje odwiedziny w Chinach stopniowo obalały moje przekonanie o domniemanej „wyższości” kultury europejskiej, niczym powietrze uchodzące z przekłutego balona.