Kościół ubogich. Papież Franciszek i transformacja ortodoksji

Ortodoksja, jako pojęcie, obejmuje zarówno nasz poziom poznania, jak i doświadczenie życia, które jest z nim związane. Istnieje dodatkowo metapoziom, który traktuje ortodoksję jako podejście do własnej wiedzy. Różnica polega na samej wierze w to, że Syn jest współistotny Ojcu, oraz na odczuwaniu wdzięczności lub dumy z tego przekonania. Ortodoksja, rozumiana w praktyczny sposób, zakłada, że nasze postrzeganie wiary i wartości, z którymi ją łączymy, wpływa na naszą własną ortodoksyjność. Postawy pychy czy przesadnego samozadowolenia są nieodpowiednie w kontekście łaski wiary. Warto zatem rozróżnić ortodoksyjność pierwszego rzędu, czyli wierność nauczaniu Kościoła, od ortodoksyjności drugiego rzędu, która polega na byciu wiernym uczniem Jezusa Chrystusa i zależy od przyjęcia ortodoksyjności pierwszego rzędu. Można zachować wierność ortodoksyjną, jednocześnie narażając się na ryzyko pychy, co prowadzi do rozdzielenia tych dwóch poziomów ortodoksyjności.Autor książki proponuje szersze zrozumienie ortodoksji, co pozwala na lepsze przyswojenie nauczania papieża Franciszka, w szczególności w kontekście jego odniesień do Kościoła ubogich.