Kaja od Radosława

Fascynująca historia uczestniczki Powstania Warszawskiego, która przez ponad pół wieku chroniła wzruszającą pamiątkę — krzyż Virtuti Militari należący do majora Henryka Dobrzańskiego, znanego jako Hubal. Ten wyjątkowy symbol trafił do jej rąk za pośrednictwem kurierki, z którą Hubal go wysłał do naprawy w Warszawie. Niestety, dzień później major zginął, a kurierka, przekazując odznaczenie Kai, również zmarła. Kaja, związana z ruchem oporu przez swojego brata Modesta i narzeczonego, którzy byli Hubalczykami, nosiła krzyż jak talizman na wstążce przez cały okres okupacji i powstania w 1944 roku. Wielokrotnie przemierzała z nim powstańcze kanały miasta. Po klęsce Powstania udała się do babci w Białymstoku, jednak szybko została aresztowana i deportowana do obozu NKWD Nr 41 w Ostaszkowie. Nawet tam, krzyż Hubala pozostawał przy niej, ukryty w obcasie buta. W 1946 roku, po wycieńczającym doświadczeniu i pokonaniu malarii oraz tyfusu, wróciła do kraju. Pomimo trudności, odzyskała zdrowie i jako utalentowana architekt, znana jako Cezaria Iljin Szymańska, odegrała kluczową rolę w odbudowie zniszczonej Warszawy.