Już czas

Luna, próbując odnaleźć się w obcym kraju, zanurza się w wirtualny świat, aby zatuszować odczuwaną samotność. Xiao poszukuje zmiany przez operację powiek, ale nieświadoma jest konsekwencji, które mogą być głębsze, niż przewidywała. Greta natomiast tworzy magiczne lustro, by obsesyjnie obserwować ukochaną osobę. Każda z bohaterek balansuje na granicy pomiędzy miastami Nowy Jork i Szanghaj oraz między iluzją cyfrowych obrazów a własnymi marzeniami. Pragną odnaleźć sens, akceptację oraz przynależność. Wydają się być na skraju wybuchu, szukając wyzwolenia z obecnej stagnacji. Cleo Qian w swoim debiutanckim zbiorze opowiadań porusza temat tęsknoty – za ciałem, które nie wywołuje wstydu, za domem, którego nigdy się nie miało, oraz za bliskością, której nie zastąpią mobilne aplikacje do randek. "Już czas" to dzieło nieoczywiste, nasycone sensualnym napięciem i buntem przeciwko współczesnym normom, zmuszającym do refleksji: kim jesteśmy, kiedy jesteśmy sami ze sobą? Książka zaskakuje swoją spójnością, mimo że opowiadania wydają się oderwane od siebie – każdy tekst mocno angażuje, pozostając z czytelnikiem na długo. Aleksandra Zielińska, ceniona pisarka, poleca ten zbiór jako literacką przygodę, której nie chce się kończyć. Aleksandra Leśniak uważa, że to współczesne historie kobiet zagubionych w samotności, gdzie interakcje ogranicza zasięg sieci, a emocje stają się ciężarem. Cleo Qian, mająca na koncie publikacje w uznanych magazynach, przedstawia opowieści, które zastępują rzeczywistość symulacjami, wyróżniając się formą i emocjonalnym przekazem, na który warto wracać. Zrealizowano dzięki wsparciu Krakowa Miasta Literatury UNESCO.