Jedenaste nie dotykaj. Moja historia przemocy

„Niewinny klaps? To mit! Każde uderzenie niesie ze sobą ryzyko nieprzewidywalnych skutków. Nie wdajemy się w dyskusje na temat tego, czy klaps to bicie czy metoda wychowawcza. Chcemy zwrócić uwagę, że niebezpieczeństwa mogą czaić się tam, gdzie nikt się ich nie spodziewa. Przedstawiamy poruszającą historię dziewczynki, której klapsy wymierzane przez ojca stały się fetyszem, wpływając na jej tożsamość seksualną i sposób, w jaki postrzega samą siebie.Publikacja ta jest istotnym głosem w debacie dotyczącej przemocy wobec dzieci. Autorka apeluje do dorosłych: nie róbcie tego dzieciom, klapsy są dla dorosłych. Anna Golus, inicjatorka kampanii „Kocham. Nie daję klapsów” wspiera to przesłanie. Dr n. med. Andrzej Depko podkreśla, że książka ta ukazuje, jakie dalekosiężne skutki może mieć przemoc z dzieciństwa na dorosłe życie. Kamil Nowak z bloga Ojciec nawołuje, by to sprawcy zaczęli odczuwać wstyd, a nie ofiary, traktując tę książkę jako krok w dobrym kierunku.Dla rodziców jest to przestroga: przemoc rujnuje psychikę dzieci, zwłaszcza ta o podłożu seksualnym. Klaps to nie błahostka, jak zauważa psycholożka Jadwiga Samolińska. Książka przełamuje tabu dotyczące relacji, przemocy i rozwoju seksualnego dziecka, wypełniając lukę na polskim rynku wydawniczym, co podkreśla psycholożka Magdalena Widłak-Langer. Anna Jachim, coach rodzinny, zaznacza, że po lekturze tej książki żaden rozsądny rodzic nie zdecyduje się na klapsa. Diana Nowek z Institute of Nonverbal Communication dodaje, że jest to jedna z najważniejszych książek roku, podkreślająca, jak fizyczna przemoc może kształtować seksualność dzieci.Autorka, pisząca pod pseudonimem Laura Priestess, jest osobą, którą mijamy codziennie na ulicy – matką, koleżanką, sąsiadką. Jej uśmiech i spojrzenie nie zdradzą ciężaru traumy, którą nosi w sobie. Napisała tę książkę nie tylko dla innych, ale także dla siebie samej, wierząc, że poprzez swoje słowa może wspierać i chronić tych, którzy potrzebują pomocy.”