Jasachy gminy Ormian lwowskich za lata 1598-1638 w języku ormiańsko-kipczackim w opracowaniu Krzysztofa Stopki

Rękopis oznaczony jako 452, znajdujący się w zasobach Biblioteki Klasztoru Mechitarystów w Wiedniu, odgrywa kluczową rolę w zgłębianiu historii Ormian w Polsce. Dokument ten zawiera szczegółową ewidencję finansową gminy ormiańskiej we Lwowie w okresie od 1598 do 1638 roku. Co ważne, zapiski te zostały sporządzone niemal w całości w etnolekcie kipczackim, co miało miejsce w czasach największego rozkwitu społeczności ormiańskiej w tym mieście.

Założenie odrębnej księgi rachunkowej stanowiło kluczowy krok w ewolucji miejscowej administracji. Już od 1464 roku sporządzano jedna jedyna księga, w której oficjalnie notowano obrady Rady Starszych znanej jako "ketchojałych", jak również posiedzenia sądu duchownego, określanego jako "kahanalch" lub "duchowni tora". Oprócz tego, gmina spisywała osobne dokumenty dotyczące kontraktów przedmałżeńskich, w języku ormiańskim nazywanych "krorenki" lub "kroronki", a po polsku "krorąki", oraz testamentów, znanych jako "diatiki".

Dopiero w roku 1598 pojawiła się nowa forma dokumentacji, dedykowana uchwałom w obszarze spraw podatkowych oraz sposobom ich egzekucji, a także różnorodnym wydatkom związanym z działalnością gminy. Wszystkie te księgi były starannie przechowywane w rezydencji starszych gminy, mieszczącej się nieopodal katedry, w miejscu określanym jako "chuc".