Janusz Radziwiłł 1880-1967 Biografia polityczna

Biografia Janusza Radziwiłła (1880–1967) przybliża życiorys wybitnego arystokraty i polityka, który w okresie II Rzeczypospolitej był czołowym przedstawicielem konserwatywnego nurtu w ramach Narodowej Prawicy. Urodzony w Berlinie, spędził znaczną część życia w historycznych rezydencjach Radziwiłłów — Ołyce i Nieborowie. W burzliwym roku 1917 przebywał w Rosji ogarniętej rewolucją. Po powrocie do Polski objął stanowisko dyrektora Departamentu Stanu pod rządami Rady Regencyjnej. Ochotniczo wziął udział w wojnie 1920 roku, a w suwerennej Polsce był posłem i senatorem, blisko współpracując z takimi postaciami jak Józef Piłsudski i Walery Sławek. Pełnił również rolę wiceprezesa Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem.We wrześniu 1939 roku Radziwiłł został aresztowany przez NKWD i osadzony w moskiewskiej Łubiance. Uwolniony dzięki staraniom włoskiej rodziny królewskiej, w czasie II wojny światowej mieszkał w Warszawie, gdzie wspierał polski ruch oporu. Ze względu na swoje pokrewieństwo z dynastią Hohenzollernów, interweniował u Hermana Göringa na rzecz aresztowanych profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego. Podczas Powstania Warszawskiego został uwięziony przez Niemców, a po zakończeniu wojny przez Sowietów — deportowano go do Moskwy, a później do obozu w Krasnogorsku. Po powrocie do Polski w 1947 roku ponownie go aresztowano. Przez kolejne lata był intensywnie inwigilowany. Mimo licznych prześladowań, konfiskaty majątku i ograniczeń w działalności politycznej, pozostał w ojczyźnie, zyskując status niepodważalnego autorytetu i duchowego przewodnika polskiej arystokracji w powojennych latach.