Jakuck. Słownik miejsca

Wacław Sieroszewski, zesłany na Syberię w 1878 roku, stworzył wybitne dzieło etnograficzne "Dwanaście lat w kraju Jakutów". Dziesięć lat później, Edward Piekarski, również zesłaniec, opracował słownik języka jakuckiego. W ślad za nimi, Michał Książek, z własnej inicjatywy, wyruszył do Jakucji. Fascynowały go tamtejsze zwyczaje i język, dlatego przemierzył ten ogromny, dziewięciokrotnie większy od Polski region, zamieszkany przez niespełna milion osób. Panujący tu surowy klimat zainspirował mieszkańców do stworzenia licznych określeń na śnieg i mróz, a Dziadka Mroza zastąpił w ich języku Byk Zimy.Książek, odmieniając jakuckie słowa przez polskie przypadki, tworzy unikalną "gramatykę" tych śnieżnych przestrzeni, zbliżając je do polskiego czytelnika. Jak zauważa Mariusz Wilk, Książek kontynuuje polską tradycję badań Syberii, eksplorując ślady opowieści syberyjskich Wacława Sieroszewskiego. Przeplatając swoje doświadczenia z wiedzą lingwistyczno-etnograficzną, przedstawia nam zapomnianego autora w nowy sposób.Jakucja, z ekstremalnymi mrozami i długimi zimami, nie jest łaskawa dla swoich mieszkańców – wróble chowają się w przewodach ciepłowniczych, a bezdomne psy niewiele zyskują na swej inteligencji. Książek z jednakowym spokojem opisuje zarówno grozę przestrzeni, jak i bogactwo językowe Jakucka, stopniowo przekazując swoją wiedzę. Zaskakujący jest fakt, że Sieroszewski miał córkę Jakutkę i wrócił z Syberii do Polski sam. Tekst Książka ujawnia również mniej znane historie, na przykład o skopcach czy ciekawych incydentach na ulicach Jakucka. Bez wątpienia książka pełna jest fascynujących szczegółów, które warto poznać.