Jaka szkoda. Krótkie życie Pauli Modersohn-Becker

Paula Modersohn-Becker jest obecnie uznawana za jedną z najwybitniejszych niemieckich malarek XX wieku. Jej artystyczna podróż rozpoczęła się wcześnie, co dokumentuje najstarszy autoportret, który stworzyła w wieku siedemnastu lat. Ujęła siebie węglem, ukazując głęboki, skoncentrowany wzrok, skierowany bezpośrednio na widza. Czternaście lat później stworzyła jedno ze swoich ostatnich dzieł, na którym z delikatnością trzyma gałązkę kamelii, jej rysy nabrały wtedy monumentalnego i spokojnego wyrazu, jakby z oddali obserwowała przyszłe losy swojej twórczości. Życie Pauli zakończyło się w wieku trzydziestu jeden lat, w 1907 roku, w Worpswede. W chwili jej śmierci farba na "Pannach z Awinionu" Picassa jeszcze nie zdążyła przeschnąć. Pod koniec życia miała powiedzieć: „Jaka szkoda”, reflektując nad niezrealizowanym potencjałem swojego życia. Paula nie była świadkiem narodzin kubizmu ani nie doczekała osobistej wystawy. Od dzieciństwa pragnęła „stać się kimś” i „osiągnąć coś wyjątkowego”. Była pionierką, jako pierwsza kobieta namalowała siebie nagą, z odwagą patrząc z płótna i spoczywającą dłonią na brzuchu. W swoim malarstwie osiągnęła prawdziwe spełnienie twórcze.