Jak podzielić jajko. Prawdziwa historia głodu, miłości i obfitości

Bonny Reichert przez wiele lat unikała tematu Holokaustu, chociaż historie jej ojca, który przetrwał getto łódzkie i Auschwitz-Birkenau, były jej znane. Pomimo trudnych wspomnień, jej ojciec radził, by cieszyła się życiem. Wszystko zmieniło się podczas wizyty w Warszawie, gdy skosztowała barszczu – moment ten stał się początkiem jej podróży do odkrywania rodzinnych korzeni i kulinarnych pasji. Dzięki potrawom, które przygotowywała u boku babci Sarah, oraz daniom, które powstawały w jej mieszkaniu studenckim, Reichert znalazła pocieszenie i zrozumienie własnej tożsamości. Stworzyła unikalną relację z jedzeniem, odnajdując w nim sposób na pokonywanie traum. Bonny Reichert, znana kanadyjska dziennikarka i szefowa kuchni, urodziła się w Edmonton i jest najmłodszą córką ocalałego z Holokaustu. Karierę rozpoczęła jako redaktorka, później stała się felietonistką „The Globe and Mail”. W wieku 40 lat zdecydowała się na naukę w szkole kulinarnej, co pozwoliło jej na dalsze zgłębianie tematów związanych z kulinariami. Mieszka w Toronto, prowadzi zajęcia z pisania na Uniwersytecie w Toronto, często podróżując w towarzystwie męża i psa oraz dorosłych dzieci.Książka Reichert wzbudza wiele emocji, co odzwierciedlają recenzje. Ruth Reichl wspomina, jak lektura wywołała łzy i śmiech, a Lucy Adlington podkreśla, że to pełna emocji i detali podróż. Dorie Greenspan natomiast chwali umiejętność autorki do konfrontacji z historią poprzez jedzenie. Z kolei „BOOKPAGE” mówi o jedzeniu jako środku, który łączy pokolenia, a „BOOKLIST” zauważa, że to historia o rodzinie, miłości i przetrwaniu. PUBLISHERS WEEKLY zauważa, że Reichert wzbogaca historię kulinarną o wspomnienia z przeszłości.W jednym z fragmentów książki autorka opisuje moment, gdy patrzy na miskę barszczu. Wywar był tak klarowny, że mógłby służyć za lustro, a jego zapach przywodził na myśl korzenie i ziemię. Podczas posiłku autorka czuła, że smak odzwierciedla nie tylko przeszłość, ale i życie samo w sobie.