Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Ja
DODAJ DO LISTY ŻYCZEŃ
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Podczas czytania tej książki często zaskakiwało mnie, jak bardzo człowiek, którego wydaje się znać, może być nieodkrytym terytorium. Masza Potocka przedstawia swój świat jako pełen życiowej pasji i fascynacji własną ścieżką. To unikalna kompilacja wydarzeń i postaci, które Masza z uwagą kolekcjonuje, budując swoje osobiste muzeum ludzi. Z pasją i entuzjazmem opisuje innych, precyzyjnie i często krótko oceniając ich charaktery. Wchodzi w ich życia, by je zintegrować ze swoim. Rozdział poświęcony mężczyznom to swoista galeria miłosnych relacji – każda niepowtarzalna, z własnym kolorytem i oferująca odmienne doświadczenia. Natomiast rozdział Przyjaciele ukazuje, jak wielu dobrych ludzi zgromadziła wokół siebie Masza, tworząc ich szkicowe portrety. Wymagania, jakie ma wobec przyjaciół, zdają się większe niż te, które dotyczą jej relacji miłosnych. Można by stwierdzić, że mówi: „Ciągle szukam własnej drogi, nawet błądząc w labiryncie miłości…”. Masza Potocka nie zwalnia w swoim dynamicznym życiu. Nie rozpamiętuje problemów i nie analizuje ich przesadnie. Opisuje wszystko z bezlitosną precyzją, również w odniesieniu do samej siebie, posługując się subiektywizmem kogoś nieustannie walczącego o swoje miejsce w świecie. Ta książka zdecydowanie nie jest pisana w duchu „w poszukiwaniu straconego czasu”.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
61,32 zł
nowa
Pakujemy jutro
- nowa książka
jak nowa
dobry
widoczne ślady używania
Dostępna ilość 50
Uwaga została 1 szt.
Posiadamy 50 szt.
Podczas czytania tej książki często zaskakiwało mnie, jak bardzo człowiek, którego wydaje się znać, może być nieodkrytym terytorium. Masza Potocka przedstawia swój świat jako pełen życiowej pasji i fascynacji własną ścieżką. To unikalna kompilacja wydarzeń i postaci, które Masza z uwagą kolekcjonuje, budując swoje osobiste muzeum ludzi. Z pasją i entuzjazmem opisuje innych, precyzyjnie i często krótko oceniając ich charaktery. Wchodzi w ich życia, by je zintegrować ze swoim. Rozdział poświęcony mężczyznom to swoista galeria miłosnych relacji – każda niepowtarzalna, z własnym kolorytem i oferująca odmienne doświadczenia. Natomiast rozdział Przyjaciele ukazuje, jak wielu dobrych ludzi zgromadziła wokół siebie Masza, tworząc ich szkicowe portrety. Wymagania, jakie ma wobec przyjaciół, zdają się większe niż te, które dotyczą jej relacji miłosnych. Można by stwierdzić, że mówi: „Ciągle szukam własnej drogi, nawet błądząc w labiryncie miłości…”. Masza Potocka nie zwalnia w swoim dynamicznym życiu. Nie rozpamiętuje problemów i nie analizuje ich przesadnie. Opisuje wszystko z bezlitosną precyzją, również w odniesieniu do samej siebie, posługując się subiektywizmem kogoś nieustannie walczącego o swoje miejsce w świecie. Ta książka zdecydowanie nie jest pisana w duchu „w poszukiwaniu straconego czasu”.
