Iris. Seria Siostry Mórz. Tom 1

"Iris. Siostry Mórz", czyli pierwszy tom serii autorstwa Eleanor Buchanan, to niesamowita opowieść napisana w dwóch planach czasowych. Poznajemy w niej losy Iris, jednej z czterech sióstr, mieszkających na cyplu w Rubha Clachan w Szkocji, w latach 30. XX wieku. Ich ojciec Charles, poprzez powalenie czterech prostokątnych głazów, zwanych Siostrami Skary, budzi straszliwą klątwę, która spada na całą rodzinę i jej następne pokolenia. Po serii niefortunnych zdarzeń, każda z jego córek zostaje zmuszona by opuścić dom. Iris wyrusza w podróż na Cejlon (dzisiejszą Sri Lankę), by odnaleźć wuja i prosić go o pomoc finansową.

Poznajemy też Roz, żyjąca w obecnych czasach, która wyjeżdżając z rodzinnej Australii, uciekając przed przeszłością, trafia do Londynu. Tam, mijając stary antykwariat, zauważa tajemniczy obraz przedstawiający cztery głazy na klifie. Coś nie pozwala jej o nim zapomnieć. Zaprzyjaźnia się więc ze starszym sprzedawcą Hugonem i dostaje pracę w księgarni. Wraz z przyjacielem postanawia zgłębić historię obrazu i w ten sposób wyrusza do Szkocji oraz poznaje losy Iris, z którą łączy ją więcej niż początkowo myślała. Jednak ktoś ciągle depcze jej po piętach...

Książka zachwyca fabułą, która jest bardzo ciekawa i oryginalna. Sam pomysł wplecenia motywu klątwy jest fenomenalny, książka utrzymuje przez to swój klimat tajemniczości i magii, który zostaje podsycony także wspaniałymi opisami surowej, chłodnej Szkocji, gorącego tropikalnego Cejlonu oraz bezkresnej Australii. Tak więc, możemy podróżować po świecie siedząc sobie wygodnie we własnym fotelu. Bardzo polubiłam także bohaterów tej książki, których ciężko nie darzyć sympatią.

Nie mogę jednak przestać odnosić wrażenia, że czegoś mi zabrakło w tej powieści, a raczej w sposobie jej napisania. Być może chodzi o jej długość. Wydaje mi się, że akcja czasami jest lekko rozwleczona, by momentami, w trakcie i na koniec przyspieszyć z zawrotną prędkością. Moim zdaniem książka mogłaby być odrobinę dłuższa przez co utrzymałaby całkiem swoje tempo i klimat. Skoda mi także tego, że relacje między bohaterami nie zostały bardziej pogłębione, np. między Roz a Hugonem, z którym zaprzyjaźniła się, pracując w antykwariacie. Mam wrażenie, że wtedy te postacie byłyby jeszcze bardziej wyraźne a sama książka jeszcze dłużej zapadałaby w pamięć.

Nie zmienia to jednak faktu, że jest to bardzo piękna i poruszająca historia o silnych i odważnych kobietach, które musiały przejść przez wiele trudności w życiu, by w końcu odnaleźć prawdziwą miłość i szczęście. To także historia o tęsknocie, poszukiwaniu swoich korzeni i miejsca na świecie oraz o miłości do rodziny i bliskich. Czekam więc z niecierpliwością na kolejne części serii, by poznać losy reszty sióstr.