Intencja

G.E.M. Anscombe w swojej książce "Intencja", opublikowanej w 1957 roku, przedstawia jedną z najważniejszych analiz w dziedzinie filozofii działania. Donald Davidson określa ją jako najistotniejsze dzieło dotyczące działania od czasów Arystotelesa. Anscombe podejmuje się krytyki kartezjańskiego podejścia do intencji, które postrzega jako coś wyłącznie prywatnego i dostępnego jedynie przez introspekcję. Jej rozważania koncentrują się wokół trzech głównych zagadnień: intencji jako zamierzenia przyszłych działań, intencji towarzyszących aktualnym działaniom oraz sama natura działania intencjonalnego, które traktuje jako kluczowy element intencji. Choć te kategorie są ze sobą silnie powiązane, ich wzajemne relacje bywają skomplikowane do precyzyjnego określenia.Aby rzucić światło na te powiązania, Anscombe analizuje specyficzny rodzaj wiedzy, jaką posiadamy o naszych działaniach, różnice między przekonaniami a intencjami, racjami a przyczynami działań oraz charakter relacji między opisami działania a samymi czynnościami. Bada również kryteria identyfikacji działań oraz formy rozumowania praktycznego, co czyni jej książkę fundamentalnym punktem odniesienia dla późniejszych badań w tej dziedzinie.