Indeks strachu

"Indeks strachu" Roberta Harrisa to znakomity i aż nazbyt wiarygodny thriller - świetnie pomyślany, dobrze napisany i inteligentnie zrealizowany. To powieść, w której świat wielkich finansów, przewidywań i manipulacji rynkowych spotyka się ze światem wielkich nauk, sztucznej inteligencji, algorytmów uczenia maszynowego i wielu innych.
Alex Hoffman z zawodu jest fizykiem i matematykiem. Jest autorem programu, który zajmuje się zarabianiem absurdalnie ogromnych sum pieniędzy. Bardziej niż fakt poszerzania swojego majątku, interesuje go rozwój technologii, która za tym stoi. Wszystko zaczyna brać w łeb, kiedy intruz włamuje się do jego bezpiecznej rezydencji i Hoffman zaczyna zdawać sobie sprawę, że ktoś chce go dopaść.
Wiele osób zwraca uwagę na nieprawdopodobieństwo scenariusza takiego jak ten przedstawiony w "Indeksie strachu" - szczególnie w odniesieniu do rzeczywistej mocy i "inteligencji" systemów komputerowych. Nie wiem zupełnie nic o giełdzie, programowaniu czy o komputerach, ale powiem szczerze, że mi to nie przeszkadzało i nie widziałem tego nieprawdopodobieństwa. Wszystko to zostało dość dobrze wytłumaczone. Podobało mi się też uchwycenie potencjalnej paranoi głównego bohatera. Harris dość dobrze odwzorował jego stan umysłu. W książce cały czas jest utrzymane napięcie i dynamika w przerzucaniu kolejnych wątków. Zawsze było więc interesująco, a równowaga między wszystkimi wątkami bardzo mi się podobała.
Podobały mi się też te wszystkie darwinowskie wywody i ich związek ze sztuczną inteligencją. Nie spodziewałem się, że ta książka tak bardzo zagłębi się w tematykę sztucznej inteligencji, ale byłem tym aspektem mile zaskoczony. Skłoniło mnie to też do zastanowienia się nad stanem współczesnej technologii i o tym jak bardzo oddajemy siebie w ręce różnych programów i stojących za nimi korporacji.
Podsumowując, była to dobra lektura. Harrisa znam wyłącznie z historycznych powieści, ale widzę, że i we "współczesności” jego proza całkiem dobrze funkcjonuje. Książka utrzymuje szybkie tempo i zawiera wiele różnych, ale uzupełniających się wątków. Prawdopodobnie jest kilka dziur fabularnych, ale byłem na tyle wciągnięty przez fabułę, że nie udało mi się żadnej znaleźć. "Indeks strachu” zdecydowanie warty jest polecenia.

"Indeks strachu" Roberta Harrisa to znakomity i aż nazbyt wiarygodny thriller - świetnie pomyślany, dobrze napisany i inteligentnie zrealizowany. To powieść, w której świat wielkich finansów, przewidywań i manipulacji rynkowych spotyka się ze światem wielkich nauk, sztucznej inteligencji, algorytmów uczenia maszynowego i wielu innych.
Alex Hoffman z zawodu jest fizykiem i matematykiem. Jest autorem programu, który zajmuje się zarabianiem absurdalnie ogromnych sum pieniędzy. Bardziej niż fakt poszerzania swojego majątku, interesuje go rozwój technologii, która za tym stoi. Wszystko zaczyna brać w łeb, kiedy intruz włamuje się do jego bezpiecznej rezydencji i Hoffman zaczyna zdawać sobie sprawę, że ktoś chce go dopaść.
Wiele osób zwraca uwagę na nieprawdopodobieństwo scenariusza takiego jak ten przedstawiony w "Indeksie strachu" - szczególnie w odniesieniu do rzeczywistej mocy i "inteligencji" systemów komputerowych. Nie wiem zupełnie nic o giełdzie, programowaniu czy o komputerach, ale powiem szczerze, że mi to nie przeszkadzało i nie widziałem tego nieprawdopodobieństwa. Wszystko to zostało dość dobrze wytłumaczone. Podobało mi się też uchwycenie potencjalnej paranoi głównego bohatera. Harris dość dobrze odwzorował jego stan umysłu. W książce cały czas jest utrzymane napięcie i dynamika w przerzucaniu kolejnych wątków. Zawsze było więc interesująco, a równowaga między wszystkimi wątkami bardzo mi się podobała.
Podobały mi się też te wszystkie darwinowskie wywody i ich związek ze sztuczną inteligencją. Nie spodziewałem się, że ta książka tak bardzo zagłębi się w tematykę sztucznej inteligencji, ale byłem tym aspektem mile zaskoczony. Skłoniło mnie to też do zastanowienia się nad stanem współczesnej technologii i o tym jak bardzo oddajemy siebie w ręce różnych programów i stojących za nimi korporacji.
Podsumowując, była to dobra lektura. Harrisa znam wyłącznie z historycznych powieści, ale widzę, że i we "współczesności” jego proza całkiem dobrze funkcjonuje. Książka utrzymuje szybkie tempo i zawiera wiele różnych, ale uzupełniających się wątków. Prawdopodobnie jest kilka dziur fabularnych, ale byłem na tyle wciągnięty przez fabułę, że nie udało mi się żadnej znaleźć. "Indeks strachu” zdecydowanie warty jest polecenia.

"Indeks strachu” Roberta Harrisa zainteresował mnie dwoma faktami. Bardzo zainteresował mnie opis książki, nie spodziewałbym się po tym autorze takiej tematyki. Co prawda pisał on już thrillery (jak chociażby pamiętny "Autor widmo”), ale nigdy o tematyce technologii. Zainteresowało mnie też to, jak bardzo rozbieżne są oceny tego dzieła – od zachwytów po kompletne mieszanie tej książki z błotem. Lubię literaturę, która wywołuje skrajne emocji i często książki, które otrzymywały całe spektrum opinii były dla mnie najbardziej interesujące. Siadałem więc do książki zaintrygowany...
Geniusz w naukach ścisłych, specjalista od nowych technologii, Alex Hoffmann, pracujące w szwajcarskim CERN-ie gdzie tworzy program, który jest niczym sztuczny mózg, lecz działa szybciej niż ludzkie mózgi. Program ciągle uczy się, jak być lepszym w tym, co robi - czyli w zarabianiu pieniędzy na giełdzie. Po latach, w swoim czwartym wcieleniu, VIXAL jest programem, który uczynił Hoffmanna jednym z najważniejszych naukowców swoich czasów i przyniósł mu fortunę. Jednak wszystko zaczyna się psuć i Hoffmann nagle poznaje rozmiary potwora, którego stworzył. Musi coś zrobić, aby go powstrzymać... zanim zniszczy cały świat!
Robert Harris przenosi opowieść o Wiktorze Frankensteinie w XXI wiek, nawiązując do kłopotów finansowych (m.in. kryzysu z 2008 roku). Motywy z powieści Mary Shelley są wplecione subtelnie i nie chcę ich zdradzać, żeby nie odebrać przyjemności z samodzielnego ich wyłapywania. VIXAL to z kolei czarny charakter w rodzaju HAL-a z "2001: Odysei kosmicznej” Cała książka obejmuje 24 godziny, ale Harrisowi udaje się w tej przestrzeni zmieścić poprzez retrospekcje znacznie dłuższe okresy czasu, bez trudu budując tło dla różnych postaci, a jednocześnie utrzymując akcję w szybkim tempie.
"Indeks strachu” nie jest szczytem literatury, ani nawet szczytem możliwości Roberta Harrisa. Mimo tego książkę czyta się przyjemnie, jest dobrze napisana, a wszystkie postacie i nieodgadniony świat finansów zostały przez Harrisa przedstawione jasno i klarownie. Historia zmierza w nieoczekiwanym kierunku, a ja nawet polubiłem niektóre z postaci, pomimo że nie można większości z nich nazwać pozytywnymi. Polecam tę książkę. Daję 4 gwiazdki.

"Indeks strachu” Roberta Harrisa zainteresował mnie dwoma faktami. Bardzo zainteresował mnie opis książki, nie spodziewałbym się po tym autorze takiej tematyki. Co prawda pisał on już thrillery (jak chociażby pamiętny "Autor widmo”), ale nigdy o tematyce technologii. Zainteresowało mnie też to, jak bardzo rozbieżne są oceny tego dzieła – od zachwytów po kompletne mieszanie tej książki z błotem. Lubię literaturę, która wywołuje skrajne emocji i często książki, które otrzymywały całe spektrum opinii były dla mnie najbardziej interesujące. Siadałem więc do książki zaintrygowany...
Geniusz w naukach ścisłych, specjalista od nowych technologii, Alex Hoffmann, pracujące w szwajcarskim CERN-ie gdzie tworzy program, który jest niczym sztuczny mózg, lecz działa szybciej niż ludzkie mózgi. Program ciągle uczy się, jak być lepszym w tym, co robi - czyli w zarabianiu pieniędzy na giełdzie. Po latach, w swoim czwartym wcieleniu, VIXAL jest programem, który uczynił Hoffmanna jednym z najważniejszych naukowców swoich czasów i przyniósł mu fortunę. Jednak wszystko zaczyna się psuć i Hoffmann nagle poznaje rozmiary potwora, którego stworzył. Musi coś zrobić, aby go powstrzymać... zanim zniszczy cały świat!
Robert Harris przenosi opowieść o Wiktorze Frankensteinie w XXI wiek, nawiązując do kłopotów finansowych (m.in. kryzysu z 2008 roku). Motywy z powieści Mary Shelley są wplecione subtelnie i nie chcę ich zdradzać, żeby nie odebrać przyjemności z samodzielnego ich wyłapywania. VIXAL to z kolei czarny charakter w rodzaju HAL-a z "2001: Odysei kosmicznej” Cała książka obejmuje 24 godziny, ale Harrisowi udaje się w tej przestrzeni zmieścić poprzez retrospekcje znacznie dłuższe okresy czasu, bez trudu budując tło dla różnych postaci, a jednocześnie utrzymując akcję w szybkim tempie.
"Indeks strachu” nie jest szczytem literatury, ani nawet szczytem możliwości Roberta Harrisa. Mimo tego książkę czyta się przyjemnie, jest dobrze napisana, a wszystkie postacie i nieodgadniony świat finansów zostały przez Harrisa przedstawione jasno i klarownie. Historia zmierza w nieoczekiwanym kierunku, a ja nawet polubiłem niektóre z postaci, pomimo że nie można większości z nich nazwać pozytywnymi. Polecam tę książkę. Daję 4 gwiazdki.