Idea ordo militaris w sztuce barokowej krzyżowców z czerwoną gwiazdą

Książka koncentruje się na roli, jaką barokowe fundacje artystyczne krzyżowców z czerwoną gwiazdą odegrały w promowaniu kontrowersyjnego palestyńskiego pochodzenia oraz wątpliwego statusu rycerskiego tego zgromadzenia, które w istocie było zakonem szpitalnym założonym w XIII wieku w Pradze. W drugiej połowie XVII wieku wspólnota ta uzyskała oficjalnie tytuł ordo militaris, co stało się punktem wyjścia do licznych zmian, w tym samowolnego przekształcenia godła mistrzów generalnych i ich strojów. Wpłynęło to również na przejęcie pewnych ceremoniałów charakterystycznych dla zakonów rycerskich. W ramach propagowania idei ordo militaris, krzyżowcy z czerwoną gwiazdą zaczęli angażować swoje główne fundacje artystyczne i historiografię. Główne motywy to sceny Znalezienia i Podwyższenia Krzyża Świętego, które często wiązały się z członkami wspólnoty, przedstawianie świętych rycerzy, zakup i przebudowa zamków oraz militaryzacja architektury. Symboliczne elementy, takie jak plany budowli odnoszące się do godła zakonu - krzyża i gwiazdy, stanowią wspólny mianownik głównych fundacji artystycznych, niezależnie od ich powstania w różnych okresach baroku na terenach Czech, Moraw i Śląska.