Historia starości

Jean-Pierre Bois, urodzony w 1945 roku, to francuski historyk, który stworzył drugą część cyklu poświęconego historii starości. Pierwsza część tej serii, "Historia starości. Od starożytności do renesansu", została napisana przez Georges'a Minoisa i opublikowana przez Wydawnictwo Aletheia w Warszawie w 2025 roku. Dzieło Bois obejmuje okres od XVI do XX wieku i posiada bogatą dokumentację, korzystając przy tym ze statystyki, która swoją genezę zawdzięcza XVIII stuleciu, a także z analiz z zakresu literatury, sztuki i polityki. Wydawać by się mogło, że na przestrzeni wieków traktowanie osób starszych stawało się coraz lepsze. Rzeczywiście, współczesne i nowożytne społeczeństwa zaczęły szukać systemowych rozwiązań dla opieki nad seniorami, na co Bois przedstawia liczne dowody. Wbrew powszechnemu mniemaniu to nie Otto Bismarck był pierwszym, który wpadł na pomysł wprowadzenia emerytur; takie inicjatywy istniały wcześniej. Autor bada jak zmieniało się podejście do starości w zależności od zmian demograficznych i medycznych osiągnięć, pokazując, że pod koniec XIX wieku w Europie żyło już 30 milionów osób w podeszłym wieku. Średnia długość życia stała się znacznie dłuższa. W średniowieczu, które często cierpiało z powodu epidemii, niewielu ludzi dożywało starości. Jednak ta opowieść o dziejach starości ma również głębszy wymiar. Starość zawsze była nierozerwalnie związana ze śmiercią, którą we współczesnych czasach chętniej ignorujemy i przemilczamy, co wyraźnie kontrastuje z postawą dawnych społeczności, gdzie śmierć przychodziła na ogół w młodym wieku.