Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Historia społeczna Trzeciej Rzeszy
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
W wyniku kryzysy, jaki ogarnął Niemcy na przełomie lat 20’ i 30’ XX wieku, w 1929 roku prawie 10% niemieckiej klasy robotniczej pozostawało bez pracy. W 1931 roku odsetek ten wynosił 24%, z kolei rok później blisko 1/3 niemieckich robotników była bezrobotnymi. 21 marca 1933 roku Adolf Hitler w przemówieniu publicznym zwrócił się bezpośrednio do urzędującego prezydenta Paula von Hindenburga słowami: „Dzięki Panu, Panie Feldmarszałku świętujemy połączenie symboli dawnej wielkości z nową siłą. Opiekuńcza opatrzność postawiła Pana na czele naszego narodu w tych historycznych chwilach”. Dwa dni później Reichstag przegłosował ustawę trescią, której przekazano rządowi III Rzeszy pełnię mocy ustawodawczej. Fundamentem narodowosocjalistycznych Niemiec była doktryna zakładająca budowę nowoczesnego społeczeństwa niemieckiego. Przedstawiciele NSDAP z rozmachem powoływali się na poglądy i doświadczenia myślicieli minionych epok. Adolf Hitler i jego zaufani współpracownicy chętnie wplatali do swoich przemówień założenia filozofii oraz ruchów społecznych zapoczątkowanych w Niemczech jeszcze w XIX wieku. Uniwersalny charakter narodowosocjalistycznych Niemiec objął wkrótce zasięgiem niemal całe niemieckie społeczeństwo, zakochane w idei „nowoczesnych, wielkich Niemiec”, głoszonych przez czołowych przedstawicieli III Rzeszy.Richard Grunberger w książce „Historia społeczna Trzeciej Rzeszy” przedstawia zarys dziejów nazistowskiego społeczeństwa III Rzeszy. Jak przekonuje brytyjski historyk, hitlerowcy regularnie zmieniali naturę głoszonych przez siebie haseł, konsekwentnie dostosowując je do potrzeb i oczekiwań ludzi rozczarowanych powojennym ładem i porządkiem w Republice Weimarskiej. . Konkretne grupy społeczne z nadzieją spoglądały na nowe rozdanie w historii niemieckiej państwowości. Robotnicy i chłopi oczekiwali podniesienia statusu społecznego, przedsiębiorcy liczyli na budowę nowej potęgi ekonomicznej panstwa, z kolei elity intelektualne oraz młodzież niemiecka z nostalgią spoglądały na deklaracje nazistów w zakresie odbudowania narodowej jedności, leżącej u podstaw zjednoczenia Niemiec w XIX wieku.Zdaniem Richarda Grunbergera, fundamentem budowy narodowosocjalistycznego społeczeństwa było zjednoczenie. „Wspólnota narodowa, jaką zamierzali kreować naziści, miała wynikać z jedności łączącej jednostkę z narodem (ty jesteś niczym, twój naród wszystkim), zespalającej się z nim więzami krwi i wspólnego losu”, opisuje brytyjski historyk. Tym samym kluczowymi założeniami z punktu widzenia budowy nazistowskiego społeczeństwa stały się takie określenia jak „Volksgemeinschaft” oraz „völkische Gemeinschaft”. Oba terminy odwoływały się do tradycji i historii, oba swoją etymologię miały jeszcze w XIX wieku. Nazistowscy decydenci, głosząc idee „wspólnoty narodowej”, przeciwstawiali niemieckiemu społeczeństwu kolejne grupy interesów, skutecznie szerząc w przestrzeni publicznej antysemityzm i antykomunizm.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
W wyniku kryzysy, jaki ogarnął Niemcy na przełomie lat 20’ i 30’ XX wieku, w 1929 roku prawie 10% niemieckiej klasy robotniczej pozostawało bez pracy. W 1931 roku odsetek ten wynosił 24%, z kolei rok później blisko 1/3 niemieckich robotników była bezrobotnymi. 21 marca 1933 roku Adolf Hitler w przemówieniu publicznym zwrócił się bezpośrednio do urzędującego prezydenta Paula von Hindenburga słowami: „Dzięki Panu, Panie Feldmarszałku świętujemy połączenie symboli dawnej wielkości z nową siłą. Opiekuńcza opatrzność postawiła Pana na czele naszego narodu w tych historycznych chwilach”. Dwa dni później Reichstag przegłosował ustawę trescią, której przekazano rządowi III Rzeszy pełnię mocy ustawodawczej. Fundamentem narodowosocjalistycznych Niemiec była doktryna zakładająca budowę nowoczesnego społeczeństwa niemieckiego. Przedstawiciele NSDAP z rozmachem powoływali się na poglądy i doświadczenia myślicieli minionych epok. Adolf Hitler i jego zaufani współpracownicy chętnie wplatali do swoich przemówień założenia filozofii oraz ruchów społecznych zapoczątkowanych w Niemczech jeszcze w XIX wieku. Uniwersalny charakter narodowosocjalistycznych Niemiec objął wkrótce zasięgiem niemal całe niemieckie społeczeństwo, zakochane w idei „nowoczesnych, wielkich Niemiec”, głoszonych przez czołowych przedstawicieli III Rzeszy.Richard Grunberger w książce „Historia społeczna Trzeciej Rzeszy” przedstawia zarys dziejów nazistowskiego społeczeństwa III Rzeszy. Jak przekonuje brytyjski historyk, hitlerowcy regularnie zmieniali naturę głoszonych przez siebie haseł, konsekwentnie dostosowując je do potrzeb i oczekiwań ludzi rozczarowanych powojennym ładem i porządkiem w Republice Weimarskiej. . Konkretne grupy społeczne z nadzieją spoglądały na nowe rozdanie w historii niemieckiej państwowości. Robotnicy i chłopi oczekiwali podniesienia statusu społecznego, przedsiębiorcy liczyli na budowę nowej potęgi ekonomicznej panstwa, z kolei elity intelektualne oraz młodzież niemiecka z nostalgią spoglądały na deklaracje nazistów w zakresie odbudowania narodowej jedności, leżącej u podstaw zjednoczenia Niemiec w XIX wieku.Zdaniem Richarda Grunbergera, fundamentem budowy narodowosocjalistycznego społeczeństwa było zjednoczenie. „Wspólnota narodowa, jaką zamierzali kreować naziści, miała wynikać z jedności łączącej jednostkę z narodem (ty jesteś niczym, twój naród wszystkim), zespalającej się z nim więzami krwi i wspólnego losu”, opisuje brytyjski historyk. Tym samym kluczowymi założeniami z punktu widzenia budowy nazistowskiego społeczeństwa stały się takie określenia jak „Volksgemeinschaft” oraz „völkische Gemeinschaft”. Oba terminy odwoływały się do tradycji i historii, oba swoją etymologię miały jeszcze w XIX wieku. Nazistowscy decydenci, głosząc idee „wspólnoty narodowej”, przeciwstawiali niemieckiemu społeczeństwu kolejne grupy interesów, skutecznie szerząc w przestrzeni publicznej antysemityzm i antykomunizm.
