Henryk VIII. Serce i korona

Przez pięćset lat jego historię opowiadali inni. Żony, które cieszyły się koronacją i suflerami jego decyzji, doradcy, których los zależał od jego kaprysów, oraz kronikarze, którzy skrupulatnie zapisywali jego wyroki. Teraz, po raz pierwszy, głos zabiera on sam. Był renesansowym księciem, który tworzył poezję, komponował muzykę, fundował szpitale i wchodził w intelektualne spory z Erazmem. Jednocześnie był władcą, który posyłał na śmierć bliskich oraz podpisywał wyroki, choć jego ręka drżała ze starości. Jak to możliwe, by te wszystkie aspekty jednocześnie były prawdziwe? Jak pogodzić się z samym sobą, gdy sumienie i wola odwracają się od siebie? Powieść "Henryk VIII. Serce i korona" podejmuje się trudnego zadania odpowiedzi na pytanie o emocje tego monarchy. Alison Weir, uznana autorka książek historycznych poświęconych epoce Tudorów, której pióro przyciągnęło szeroką rzeszę czytelników, bada ten temat z dużą głębią. Nie jest to ani pochwała, ani potępienie, lecz portret człowieka, który mocno wierzył we własną moralność – i właśnie to czyni go bardziej przerażającym od typowych złoczyńców. Od chłopca, który szlochał po śmierci matki, klęcząc przed babką, po starego króla, który z trudem utrzymywał pióro, ale wciąż podpisywał wyroki. To historia czterech dekad władzy splecionych z samooszukiwaniem się. To także opowieść o miłości do kobiet, które pozostawiał, oraz przyjaźniach, które kończył w brutalny sposób. I wreszcie, historia człowieka, który aż do końca wierzył w słuszność swoich decyzji. „Weir czyni coś niesamowitego, co wydawało się nieosiągalne: sprawia, że zaczyniamy pojmować Henryka VIII. Nie usprawiedliwiamy go – ale pojmujemy. To nie to samo i jest to o wiele bardziej niepokojące."