Feminizm niepewności. Dziennik rodzaju

Obecnie w Polsce, kraju dążącym do powrotu do dawnego poczucia „normalności”, feminizm bywa postrzegany jako coś odbiegającego od normy. Tę normalność definiuje m.in. powrót do patriarchalnych wartości, gdzie nierówności płciowe są częścią codziennego życia. W takim otoczeniu sytuacja, gdy kobiety odgrywają rolę obywateli drugiej kategorii, zarabiają mniej czy podejmują większość prac domowych, jest akceptowana jako naturalna. Feminizm w tym kontekście jawi się jako coś nienaturalnego — wręcz groteskowego — ponieważ podważa ustaloną normę i występuje przeciwko utartym zwyczajom, symbolizowanym przez „normalne” zupy i kanapki. Ruch feministyczny dąży do wprowadzenia zmian, których nie sposób znaleźć w żadnej romantyzowanej przeszłości, co rodzi obawy i niepewność. Nie istnieje prosty system przekonań, który ułatwiłby transformację relacji między płciami. Zastanawiamy się nad przyszłością społeczności, gdzie równość płci byłaby faktem. Gdy kobiety domagają się rozwiązań, które dotąd nie były brane pod uwagę, w wtedy mury naszych miast zdają się drżeć.