Edukacja i wychowanie ukryte w obrazie

Autorka w swojej monografii przedstawia analizę treści wychowawczych i estetyki książek z okresu międzywojennego. Skupiła się na koncepcji „pięknej książki” oraz na znaczeniu obrazów w rozwoju dziecka, zgodnie z ówczesnymi poglądami pedagogicznymi. Omówiła ewolucję świadomości na temat dzieci i okresu dzieciństwa, co doprowadziło do zwiększonego zainteresowania literaturą dla najmłodszych od drugiej połowy XIX wieku. Specyficzna sytuacja polityczna w Polsce sprawiła, że literatura dziecięca często zawierała wątki patriotyczne i historyczne, w tym oparte na legendach. Autorka opisała, jak z pozytywistycznej pedagogiki wyłoniły się narodowe i społeczne nurty. Zwróciła również uwagę na wykorzystanie dzieł wybitnych artystów, takich jak Juliusz Fałat, Wojciech Gerson czy Juliusz Kossak, do ilustrowania literatury historycznej. Istotną rolę w edukacji dzieci pełniły również baśnie ludowe i poezja. Dyskutowano o stylistyce ilustracji dla dzieci, a Autorka opisała zmiany, jakie zaszły w tej dziedzinie pod wpływem myśli takich jak Nurt Nowego Wychowania oraz idee wychowania estetycznego. Odwołano się do teoretyków, takich jak Stefan Szuman i Henryk Policht, by podkreślić wagę obrazu w edukacji estetycznej. Druga część książki analizuje treści literatury dziecięcej z lat 1918-1939, w tym patriotyczne wątki związane z religią oraz tematykę przyrodniczą, akcentując wychowanie do tradycji. Kolejno przyjrzała się zmianom stylu ilustracji książkowej dla dzieci pod wpływem secesji, formizmu i sztuki ludowej, oraz zmianom w procesie wydawniczym. Publikacja jest bogata w przykłady dzieł omawianych książek i ilustracji, stanowiąc cenny materiał dla badaczy estetyki książek dziecięcych, jej rozwoju, przemian, a także roli wychowawczej i pedagogicznej. Dzieło jest ważnym źródłem wiedzy o historii ilustracji książkowej i jej znaczeniu w kształceniu młodego czytelnika.