Dziewczyny od Andersa

Koledzy z Polskiej Armii na Zachodzie nazywali je PESTKI, czyli członkinie Pomocniczej Służby Kobiet. Ich życie składało się z miłości, przyjaźni oraz codziennych wyzwań. Po zakończeniu wojny te odważne kobiety rozproszyły się po świecie, trafiając do Afryki, Australii, Szkocji, Kanady oraz na Podkarpacie. Historie 19 dzielnych kobiet opowiadają o ich ucieczce z Związku Sowieckiego i przeżytym szlaku bojowym z II Korpusem polskim.Jedna z pierwszych ochotniczek Pomocniczej Służby Kobiet wspomina, jak wielką zmianą było dla niej otrzymanie munduru. W końcu była czysta, syta i mogła nosić coś lepszego niż łachmany. Posiadanie butów, pończoch, grzebienia i szminki pozwoliło jej na nowo poczuć się jak kobieta, nie jak osoba bez godności.Bitwa o Monte Cassino ukazała okrutną skalę ludzkiego cierpienia. Karola, służąca jako pielęgniarka w Venafro, doświadczyła, jak lekarze i pielęgniarki pracowali bez wytchnienia. Zdarzyło się, że spędziła trzydzieści sześć godzin przy stole operacyjnym, nie mając czasu na sen.Wspomina także przerażający moment: przez sen usłyszała głośny świst, a kiedy obudziła się i usiadła, zorientowała się, że wszystko minęło. Gwiazdy migotały na niebie, nie było widać żadnego namiotu, tylko głowy ludzi wokół. Trąba powietrzna przeszła nad nimi, lecz udało im się przetrwać.