Dziesięć

Czasami bycie nikim może znaczyć więcej niż bycie kimś. Norbert Nijaki jest uosobieniem przeciętności, czegokolwiek się nie dotknie, wszystko robi bez specjalnego zaangażowania lub wręcz nieudolnie. Brakuje mu ambicji, a jego decyzje często wynikają z tchórzostwa i niezdarności. Jego codzienność dodatkowo komplikuje relacja z dominującą żoną, Eufrozyną, której pasje to nic innego jak oglądanie telenowel i oddawanie się kulinarnym przyjemnościom. Paradoksalnie, życie tej pary, choć z pozoru monotonne, pełne jest emocji, skrywanych pragnień i napięć. Wszystko zmienia się, kiedy Nijaki zaczyna stopniowo łamać każde z dziesięciu przykazań, przewracając ich świat do góry nogami i zaciera granice między rzeczywistością a absurdem. Powieść Wojciecha Hrehorowicza stawia na groteskę, ukazując życie przeciętniaka w sposób nieoczekiwany i fascynujący. Norbert Nijaki jest przykładem przeciętności osiągniętej w sposób niemal artystyczny. Czy doskonałość w nijakości jest możliwa? To pytanie zdaje się stawiać autor, jednocześnie pokazując, że nawet pozornie negatywne cechy mogą zasługiwać na uwagę. Nijakość Norberta jest doskonała w swoim rodzaju, co czyni go niezwykle interesującym bohaterem. Wojciech Hrehorowicz, poza pisarstwem, jest lekarzem i mieszka w Świebodzinie. Dotychczas wydał trzy powieści: „Wyznania zabójcy Ojca Świętego”, „Za późno” oraz „Brzydal i bestia”. Choć preferuje czytanie nad pisanie, to niekiedy nie może się oprzeć pokusie, by podzielić się z czytelnikami swoimi spostrzeżeniami i przemyśleniami.