Dziennik 1915-1917

Dzienniki Władysława Wielhorskiego, opublikowane przez wydawnictwo SEW UW, rzucają nowe światło na postać tego zasłużonego dyrektora Instytutu Wileńskiego, niezwykłego działacza mniejszości i polityka. Władysław Wielhorski był osobistością, która łączyła w sobie talenty teoretyka i praktyka rolnictwa, publicysty oraz badacza stosunków narodowościowych. Jego dziennik, odkryty w Litewskiej Bibliotece Narodowej w Wilnie, jest niezwykle wartościowy, dokumentując życie podczas niemieckiej okupacji Litwy i dając wgląd w historię polskiej społeczności na terenach dawnej guberni kowieńskiej i międzywojennej Republiki Litewskiej.Docent dr Andrzej Pukszto z Uniwersytetu Witolda Wielkiego w Kownie podkreśla, że publikacja dziennika to prawdziwa perła, która umożliwia spojrzenie na zapomnianą przeszłość tych terenów. Z kolei dr hab. Joanna Gierowska-Kałłaur z Uniwersytetu Warszawskiego wskazuje, że polskie źródła z czasów Wielkiej Wojny są rzadkością, co czyni znalezienie i opublikowanie dziennika niewątpliwie cennym wydarzeniem zarówno dla badaczy, jak i czytelników.Prof. dr hab. Roman Jurkowski z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego zauważa, że dziennik z lat 1915-1917 to unikatowy zapis dworskiego życia na tle litewskiej wsi w czasach okupacji, który ukazał się po polsku po wcześniejszym wydaniu litewskim w 2019 roku. Dr Rimantas Miknys z Instytutu Historii Litwy dodaje, że dzienniki znacząco przyczynią się do lepszego zrozumienia lokalnej historii oraz relacji między szlachtą a zmieniającym się społeczeństwem, a także do pogłębienia wiedzy o samym autorze.