Dzieła zebrane. 1909-1917. Tom 7

W VII tomie Dzieł zebranych Feliksa Konecznego zebrano jego prace z lat 1909-1917. W tym okresie do 1914 roku Koneczny redagował miesięcznik „Świat Słowiański”, w którego łamach propagował ideę współpracy narodów słowiańskich w Europie Środkowo-Wschodniej w obliczu zagrożenia germanizacją wspieraną przez Węgry oraz zniekształconą przez Rosję myślą słowiańską. Znaczną część publikacji poświęcił także wątkom polsko-czeskim. Pod koniec 1912 roku w Krakowie powstało Towarzystwo Słowiańskie, które, według Konecznego, miało reprezentować polskie interesy narodowe w opozycji do prorosyjskich idei neoslawistycznych. Swoje poglądy wyraził szczegółowo w artykule „Słowianoznawstwo a słowianofilstwo”. Ponadto, w pracy „Teoria Grunwaldu” odnosił się do polskiej wizji politycznej z XV wieku. W cyklu artykułów „O pajdokracji” Koneczny przestrzegał przed nadmiernym zaangażowaniem młodych ludzi w politykę. Wśród szczególnie ciekawych tekstów znalazła się także analiza „Stosunki religijne na Bałkanach”, napisana na progu Wielkiej Wojny. Tom zamyka książka z 1917 roku „Oświęcimskie niemieckie czy też Cieszyńskie polskie?”, w której autor podejmuje publicystyczną walkę o granice odradzającej się Polski, co ujawnia się z pełną mocą.