Czarna seria. Księżniczka z lodu.

Po skończeniu wspaniałej trylogii Stiega Larssona, naturalną koleją rzeczy jest polowanie na kolejnych szwedzkich autorów piszących powieści kryminalne i tak się złożyło, że Camilla Läckberg była następna na liście - przynajmniej w mojej miejskiej bibliotece.

To co najbardziej rzuciło mi się w oczy jako podobieństwo do książki Stiega Larssona, jest to, jak pisarka opisała relacje rodzinne i tło głównego bohatera w taki sposób, że te informacje byłyby / mogłyby być związane z tym, co nadchodzi lub dzieje się w następnej książce. Jest to być może patent na to, aby główny bohater był bardziej osobisty i bardziej znany czytelnikom.

Bohaterką “Księżniczki z lodu” jest pisarka Erika Falck, która przypadkiem natknęła się na paskudne morderstwo w swoim sennym, rodzinnym miasteczku Fjällbacka w Szwecji. Ofiarą jest jej własna przyjaciółka z dzieciństwa Alexandra Wijkner - z którą straciła kontakt lata temu, gdy rodzina Alex przeniosła się do Göteborga, dużego miasta w Szwecji.

Erika, która zazwyczaj mieszkała w Sztokholmie, przyjechała do Fjällbacki, aby zająć się domem i nieruchomościami swoich rodziców, którzy nie tak dawno temu zginęli w wypadku samochodowym. Poza tym próbowała znaleźć pocieszenie, zagłębiając się w środowisko swojego dzieciństwa. W wieku trzydziestu pięciu lat jest singielką i pisarką, która napisała kilka biografii, choć jej najnowsza książka stanowi wyzwanie. Cieszy się z powrotu do miasta, w którym się wychowała, i prawie nie tęskni za swoim sztokholmskim mieszkaniem.

W pobliżu mieszka młodsza siostra Eriki, Anna. Jest ona żoną nadużywającego i kontrolującego mężczyzny i ma dwoje małych dzieci. Mąż Anny, Lucas, chce sprzedać rodzinny dom, a Anna potulnie idzie mu na rękę. Erika jest zdecydowanie przeciwna sprzedaży domu rodziców. Z domem tym wiąże się wiele szczęśliwych wspomnień, nie mówiąc już o tym, że jest on bardzo cenny i ma wspaniały widok na morze i okoliczne wyspy.

To był tylko przypadek, że Alexandra została znaleziona martwa w zamarzniętej wannie z oboma nadgarstkami podciętymi podczas pobytu Eriki w tym mieście. Rodzice Alex - którzy nie chcieli uwierzyć, że własna córka odebrała sobie życie - błagali Erikę o napisanie pamiętnika o Alexandrze i niechcący "sprowokowali" ją do znalezienia czegoś więcej na temat jej śmierci.

To, co Erika znalazła - wśród gruzów wspomnień z dzieciństwa i miejskich plotek - było czystą tajemnicą przeszłości. Wszystko sprowadzało się do tego, dlaczego rodzina Alexandry przeniosła się tak nagle do Göteborga, i dlaczego zerwała z nią dziecięcą przyjaźń. Gdy rozpoczyna się śledztwo w sprawie samobójstwa Alex, Erika spotyka się ponownie z innym przyjacielem z dzieciństwa, Patrikiem Hedströmem. Patrik jest teraz policjantem i niedawno się rozwiódł. Dwoje bohaterów natychmiast się do siebie zbliża, ale dla Patrika dawny pociąg został ponownie rozpalony - Erika była jego pierwszą miłością.

Ogólnie rzecz biorąc, książka była dobrą lekturą. Nakarmiła mnie całą dawką emocji i thrillera, jaką muszę znaleźć w książce - zwłaszcza po przeczytaniu twórczości Larssona. Jednak - tak, jest jakieś jednak - tajemnica po rozwikłaniu nie była już tak pociągająca. Wydaje mi się, że Larsson był o wiele lepszy w tworzeniu wszystkich skomplikowanych sytuacji z wielkimi znakami zapytania przy każdej postaci, którą umieścił w książce, niż Läckberg. Ale kim ja jestem, żeby oceniać, skoro to dopiero pierwsza książka. Druga książka z serii - "Kaznodzieja" zdobyła nagrodę dla najlepszej szwedzkiej powieści kryminalnej roku w 2004 roku, więc mogę powiedzieć, że nie mogę się doczekać przeczytania drugiej książki.

We Fjabllbace (rodzinnym miasteczku ofiary) zostaje zamordowana Alexandra Wijkner (z domu Calgren, rówieśniczka Eriki, nigdyś jej dobra przyjaciółka) a prywatnie żona bogatego Henrika Wijknera, których małżeństwo od dawna przeżywało kryzys.
Alex od pewnego czasu prowadzi romans z Danem (dawnym chłopakiem Eriki, a od 15 lat mężem Pernilli i ojcem trzech córek). To właśnie Erika dowiaduje się jako pierwsza o romansie Dana, po tym jak po wtargnięciu do mieszkania Alex po jej śmierci znajduje w jej pokoju tomik wierszy - taki sam wręczył jej niegdyś przed laty Dan Erice w wyrazie swojej miłości. Alex była w ciąży z Danem, który żałuję swojego romansu i chce odzyskać rodzinę.
Alexandra Wijnker, Anders Nilsson oraz Jan Norin jako 12 latkowie byli gwałceni przez Nilsa Lorentza, który przez jeden semestr uczył ich w szkole. Alexandra zachodzi w ciążę, ojcem dziecka jest Nils. Rodzice Nilsa - bogaci Nelly i Fabian płacą rodzicom całej trójki dzieci za milczenie. Również za milczenie w sprawie śmierci Nilsa, którego troje 12 latków wprowadzili na zamarznięty zbiornik wodny, gdzie Nils utonął. Dzięki tym pieniądzom i obiecanej posadzie w Goteborgu rodzice Alex wyjeżdżają z nią do Szwajcarii gdzie rodzi dziecko a następnie podejmuje naukę w prestiżowej szkole, w tym czasie rodzice wracają do Szwecji i osiedlają się w Goteborgu. Dzieckiem z gwałtu na Alex jest Julia - wychowywana przez rodziców Alex jako ich własna córka, która od dłuższego czasu wie o tajemnicach jej rodziny.
Pokaźną sumę za milczenie dostaje od rodziców Nilsa również Vera Nilsson - matka Andersa, która morduje Alex po tym jak ta wyznała jej, że chce rozprawić się z przeszłością w nadziei na założenie nowej rodziny z Danem i wyjawić całą prawdę dotyczącą jej życia i wydarzeń.
Po śmierci Nilsa, która jest wielką tajemnicą, sami Lorentzowie stają się rodziną zastępczą dla Jana Norina, który podpalił swój dom a wraz z nim swoich rodziców. Sam Jan nie żywi wyrzutów sumienia co do śmierci swoich rodziców. Cieszy się z tego, że po śmierci Nelly Lorentz - swojej przybranej matki odziedziczy ogromny spadek. Nie wie jedynie, że Nelly cały swój majątek przepisze swojej wnuczce Julii.
Poza śledztwem, które prowadzi Patrik, dowiadujemy się o konflikcie Eriki i jej siostry Anny w sprawie sprzedaży ich rodzinnego domu (do którego namawia Annę jej mąż Lucas, który znęca się nad nią i jej dwójką dzieci) po śmiertelnym wypadku ich rodziców. Patrik i Erika spotykają się przypadkiem na komisariacie, gdzie Erika zjawiła się z Calgrenami - rodzicami Alex. To właśnie Erika spotkała Eilerta Berga tego dnia, w którym odkrył on zwłoki Alex w jej łazience, w rodzinnym domu Alexandry, którego miał doglądać i ogrzewać na przyjazd Alex, a z którego 25 lat temu z powodu ciąży wyjechała cała rodzina.

Księżniczka z lodu to moja pierwsza książka Camilli. Wciągająca, pięknie opowiedziana historią. Polecam.

Światło i cień...

Erika Falck wróciła do rodzinnego miasteczka Fjällbacka, by uporządkować rzeczy po zmarłych niedawno rodzicach. Wkrótce jednak trafia w sam środek śledztwa w sprawie śmierci swojej przyjaciółki z dzieciństwa Alex, znalezionej zamarzniętej w wannie z podciętymi nadgarstkami. Początkowo wygląda to na samobójstwo, ale szybko staje się jasne, że została zamordowana. Alex i Erika były bardzo zżyte jako dzieci, ale rozeszły się jak to dzieci mają w zwyczaju, a potem Alex i jej rodzice opuścili miasto. Erika czuje się więc osobiście zaangażowana, chcąc dowiedzieć się, co stało się z jej przyjaciółką z dzieciństwa w ciągu tych kilku lat i kto miałby powód, by ją zabić. Detektyw prowadzący sprawę, Patrik Hedström, to kolejny przyjaciel z dzieciństwa, ale kiedy spotykają się z Eriką ponownie po tylu latach, ich relacja szybko staje się czymś więcej niż przyjaźnią.

“Księżniczka z lodu” to pierwsza książka z serii o Patriku Hedströmie i Erice Falck. Wcześniej czytałam późniejszą, “Ofiarę losu”, i bardzo mi się podobała, więc chciałam wrócić i przeczytać książki w kolejności. Dość często pierwsza książka w serii może rozczarować, ponieważ tak wiele czasu trzeba poświęcić na rozwój postaci, a autorzy potrzebują czasem kilku książek, aby naprawdę wejść w swoje tempo. Jednak w tym przypadku w ogóle tego nie odczułam - to doskonały debiut, z mocną fabułą i dwójką głównych bohaterów, którzy bardzo szybko stają się osobami, które czytelnik może polubić i na których mu zależy.

Nowo odnalezione uczucia Patrika i Eriki do siebie są pięknie “rozwijane”. Jest w tym wystarczająco dużo humoru, by nie było to ckliwe, a Läckberg sprawia, że cały element romansowy jest dość prosty - nie ma zgorzkniałego, mściwego byłego partnera, nie ma nieporozumień itp. Całość wypada bardzo naturalnie i realistycznie, a ponieważ obie postacie są silne i atrakcyjne, ma się wrażenie, że ten związek będzie trwały. Bardzo podobał mi się sposób, w jaki punkt widzenia zmienia się między nimi, dzięki czemu jesteśmy w stanie zobaczyć, co każde z nich myśli.

Wątek dotyczący przyczyn morderstwa Alex jest dość mroczny, a do tego dochodzi pomniejszy wątek dotyczący siostry Eriki, która jest w toksycznym małżeństwie, więc “atrakcji” w tej historii nie brakuje. Mimo że Erika trochę nieoficjalnie poszpera, większość śledztwa toczy się jak policyjna procedura. Fjällbacka to maleńka miejscowość, więc policjanci nie są przyzwyczajeni do zajmowania się morderstwami, a poza Patrikiem większość z nich wolałaby, żeby ich rutyna nie została zakłócona. Patrik przejmuje więc sprawę, a my widzimy go jako oddanego sprawie funkcjonariusza, bez żadnych uciążliwych skłonności do manewrowania.

Nic dziwnego, że Läckberg sprzedała miliony książek. Jeśli lubicie książki z silnym naciskiem na dynamikę międzyludzką, psychologiczny dreszczyk emocji i dobrą równowagę między światłem a mrokiem, to ta książka wam się spodoba. Jestem obecnie zakochana w skandynawskich kryminałach, a ta książka mnie nie zawiodła. Dobrze napisana, z dwoma sympatycznymi postaciami pierwszoplanowymi i świetną mieszanką światła i cienia w fabule, ta książka sprawiła, że z niecierpliwością czekam na nadrobienie zaległości w pozostałych częściach serii.