Chaos zmysłów. Potwory z ciemności. Tom 3

Biorąc się za tę część serii oczekiwałam zupełnej sieczki i Winters stworzyła właśnie coś takiego. Byłam wniebowzięta, bywałam zdołowana, szczęśliwa oraz wkurzona. Emocje z książki przelewały się na mnie, a ja miałam problem, że przestać czytać. Tak, „Chaos zmysłów” wchłonął mnie do swojego świata przedstawionego. ?  ? 

Chociaż po przeczytaniu dwóch wcześniejszych części (dla przypomnienia „Łzy Tess” i „Kwintesencja Q”) sądzić można byłoby, że będę przygotowana na wiele, tak jednak nie obyło się bez zaskoczeń. 

Przede wszystkim, że przeczytałam książkę tak mroczną, wydającą się jakby w tej historii nigdy nie miało być światła. Rozkoszowałam się tą książką. Nie byłam gotowa na zakończenie tej historii, ale w tym samym czasie, to musiało się skończyć. Te dwie postacie musiały znaleźć swoje słodko-gorzkie zakończenie, które pasowało do nich... razem. Stan psychiczny Tess wymagał ekstremalnych działań i czytając trzymałam kciuki, aby żadne z nich nie pogrążyło się w totalnym szaleństwie, zwłaszcza, że bestia w Q była aż nadto chętna do przebudzenia się i zniszczenia wszystkiego na swojej drodze, w tym ukochanej Tess. Jeśli tę parę kochanków łączyło doskonałe seksualne flow, to nie można zapominać również, że głęboka więź między Q i Tess istniała również na psychicznym poziomie: uzupełniali się i rozumieli, tworzyli nierozerwalną całość, do tego stopnia, że byli w stanie poświęcić się dla siebie nawzajem.

Po raz kolejny docierało do mnie, że tak naprawdę bohaterowie mają jeszcze wiele tajemnic ukrytych przed światem. Nie poznaliśmy dokładnie, ani ich przeszłości, ani nawet rodziny, maja jeszcze wiele do powiedzenia. Dzięki temu „Chaos zmysłów” pozostaje porywający, ale również ponieważ naszej parze nie było dane zaznać błogiego spokoju i wciąż daleko im do szczęśliwego zakończenia. 

Wiedzcie tylko, że „Chaos zmysłów” nie jest romansem, który podnosi na duchu. Pepper Winters rozerwie cię na strzępy, posieka i zostawi cię z uczuciem pełności, ale pustki zarazem. Polecam tę serię czytelnikom, którzy są obycie w dark romance. Nie zapominajmy, że nie brakuje hardkorowych scen, brutalności i tematów tabu, ale dlatego też jest to tak ciekawa pozycja. Nie ma powstrzymywania bólu, nienawiści i śmierci, ale jest też dużo przyjemności, uzdrowienia i bezwarunkowej miłości.

Trzecia część serii, która nie przestaje mnie zaskakiwać, choć „Potwory z ciemności” pozostawiają mnie mnie z ambiwalentnymi odczuciami. Za każdym razem, kiedy uważała, że należy sobie już dać spokój z Q i Tess, to chęć odkrycia dalsze ewolucji bohaterów i ich historii okazywała się zawsze silniejsza. W „Chaosie zmysłów” odchodzimy od schematu z poprzednich tomów, a ciemna strona ustępuje miejsca bardziej psychicznemu aspektowi. Trzeba powiedzieć, że po wydarzeniach z poprzedniego tomu nasza bohaterka nie jest już taka sama.

Oczywiście erotyka nie została zupełnie odsunięta w cień przez Pepper Winters  i Q i Tess nadal łączy silna więź, której nie da się zniszczyć. Oboje odkryli w sobie nowe podłoża, a ten tom to odbudowa i zmierzenie się z niespodziewanymi reakcjami, które będą musiały zrewidować ich sposób funkcjonowania. Tess jest w trudnej fazie i wpłynie to na wszystko, co uważała za oczywistości w swoim życiu. Podobało mi się odkrywanie jej w nowym świetle, a moje rozczarowanie dotyczy Q. Jego motywy są bardzo egoistyczne i mimo, że otwiera się nieco bardziej, jego temperament jest czasami trudny do wytrzymynia. Przy wielu okazjach myśli tylko o własnych potrzebach, a relacja między naszymi bohaterami jest z pewnością nieszablonowa, ale doceniłabym jakiś wybuch czułości.

Choć w tym tomie położony jest większy nacisk na uczucia, to nadal związek ten jest wyjątkowo mroczny i czasem trudno wychwycić szczerość ich uczuć. Dużo skupia się na seksie i zgodności potrzeb, ale czasem brakuje mi bardziej ludzkich uczuć, nie wspominając już o tym, że są w związku, w którym zaufanie jest najważniejsze. Zawsze mam tendencję do szukania miłości w powieściach erotycznych, jednak nie da się ukryć, że cała seria „Potwory z ciemności” kładzie dużo większy nacisk na seksualność. Pojawiają się rzadkie przebłyski decyzji, które potwierdzają przywiązanie, ale ostatecznie pozostaje ono raczej zimne.

Sama ciężko mi wyjaśnić, co mnie przyciąga do tej lektury, ale strony przelatują bez trudu, a parę bohaterów kocha się na swój sposób. Daleko jej do ulubionej serii, ale lubię.