Beatlesi

Z pewnością każdy człowiek bez względu na wiek usłyszał gdzieś o zespole The Beatles i kojarzy przynajmniej jeden utwór z ich szerokiego repertuaru. Nic nadzwyczajnego tym bardziej, że po dziś dzień określani są jako jeden z najlepszych zespołów w historii. Opinia jak najbardziej zasłużona w końcu nie każdy zespół ma w swoim dorobku takie sukcesy jak ogromna sprzedaż płyt na całym świecie, co przekłada się na gigantyczny wpływ na odbiorców jak również przyznaną w lutym bieżącego roku Nagrodę Grammy czy wydaną niespełna 2 lata temu piosenkę Now and Then, która to na nowo zjednoczyła wielu sympatyków.

John Lennon, Paul McCartney, George Harrison i Ringo Starr znani są na całym świecie. Czterej chłopcy ze zwykłych, skromnych rodzin, którzy pokazali całemu światu jak ważne w życiu są talent i marzenia czyli to, co mieli i co obrócili w ogromny sukces, który mimo dekad od rozpadu zespołu trwa po dziś dzień dzięki czemu słynna Beatlemania wciąż zrzesza kolejne pokolenia fanów.

Książka Larsa Saabye Christensena "Beatlesi" osadzona w latach 60-tych i 70-tych ubiegłego wieku opowiada o życiu i losach czterech chłopców z oddalonego od Wielkiej Brytanii o setki mil Oslo. Tak poznajemy Seba, Gunnara, Ola i Kima, by móc potowarzyszyć im przez lata. Chłopcy między sobą nazywają się imionami członków zespołu, zapuszczają włosy, by się do nich upodobnić i drżą na myśl o wizycie u fryzjera do czego nawołują rodzice, wyklejają ich zdjęciami ściany, a nawet chcą założyć swój własny zespół. Spotykają się często, mają różne przygody, przeżywają pierwsze miłości, chodzą na ryby, grają w piłkę, zmieniają szkoły i zawsze są razem, by wspólnie przesłuchać nową płytę ukochanego zespołu i móc dzielić się wrażeniami. Dojrzewają i obserwują toczącą się w Wietnamie wojnę. Każdy z nich jest inny. Każdy wybiera inną drogę, ale zawsze potrafią się odnaleźć, zjednoczyć, by móc sobie w potrzebie pomóc i się wspierać.

Na książkę Larsa Saabye Christensena "Beatlesi" trafiłam przypadkiem, ale przepadłam już po przeczytaniu pierwszej kartki. Jako wieloletnia fanka Beatlesów odnalazłam w niej siebie samą z czasów kiedy jako młoda, dorastająca dziewczyna zafascynowałam się wielką czwórką z Liverpoolu- jak często są określani. Czytałam z wielkim wzruszeniem, bo w każdym z bohaterów odnalazłam cząstkę siebie z dawnych, nastoletnich lat kiedy i moje ściany zdobiły zdjęcia The Beatles oraz rysunki. I mimo, że polubiłam w życiu również innych artystów (tak jak czwórka z powieści) oni na zawsze pozostaną w moim sercu. Dali mi wspaniały prezent czyli to, co sami w sobie posiadali: wiarę w siebie i wiarę w marzenia. Piękna podróż w przeszłość chwytająca za serce.

Powieść jest cudowna. Wielowątkowa, pełna nostalgii chwilami zabawna i do śmiechu, ale i zmuszająca do głębszej refleksji. Dla każdego nie tylko dla fanów. Opowieść o dorastaniu i znaczeniu przyjaźni tak często obecnie niedocenianej. Zapada w pamięć. Dla mnie ma szczególne miejsce bez wątpienia i z ogromną przyjemnością jeszcze do niej wrócę.