Batignolles 1842-1874

Recenzowana praca jest pierwszą tak kompleksową monografią dotyczącą Szkoły Polskiej w Batignolles, wykorzystującą wszystkie dostępne źródła i opracowania. To dzieło wyróżnia się swoją pionierską i nowoczesną perspektywą. Dotychczas nie przeprowadzono równie wnikliwej analizy tematów związanych z polską emigracją w kontekście francuskim. Kompletność pracy przejawia się także w wyczerpującym omówieniu problemów edukacji szkolnej, które nie zawsze są uwzględniane w polskich opracowaniach z zakresu historii wychowania. Książka wypełnia istotną lukę w pamięci historycznej, ponieważ temat ten nie jest reprezentowany w polskiej Encyklopedii pedagogicznej XXI wieku. Autorka wnosi nowe spojrzenie na ideę wychowania narodowego, pokazując jej różnorodne interpretacje w zależności od czasów, miejsca i okoliczności. Dzięki temu polska tradycja wychowania narodowego, reprezentowana przez Klementynę Tańską, Stanisława Szczepanowskiego i Lucjana Zarzeckiego, zyskuje wymiar emigracyjny. Należy zaakcentować, że praca ta w sposób wzorcowy analizuje kontekst francuskiej polityki i systemu edukacji, a także wspiera się na historycznych zasobach XIX-wiecznej pedagogiki. Bez tak różnorodnego spojrzenia na daną rzeczywistość naukowo-edukacyjną, wykorzystania nieodkrytych dotąd źródeł, ukazanie fenomenu Szkoły Polskiej w Batignolles byłoby niewątpliwie trudne do zrealizowania.