Banita z wyboru

Opowiadam o sobie, bo czas bezlitośnie płynie do przodu, a 20 lat już nigdy nie wróci. Po przebyciu udaru moje wspomnienia mogą nie być już tak wyraźne. Los potrafi rzucać człowiekiem w różne zakątki świata, a ja znajduję się na życiowym zakręcie, nie wiedząc, gdzie mnie to zaprowadzi. Impulsem do napisania tej książki była chwila, kiedy w pełni świadomy ujrzałem przed oczami przebłyski całego mojego życia. Oczekiwałem napisu „THE END”, kończącego ten seans wspomnień. Jednak coś we mnie pragnie, abym pozostawił po sobie ślad. Ponieważ napisu końcowego nie zobaczyłem, może to znak, że mam jeszcze coś ważnego do zrealizowania, a życie daje mi czas na odkrycie tego celu. Wygląda na to, że ten czas będzie dłuższy, bo muszę wymyślić, co dalej robić.