Paul Lendvai - sylwetka autora

Urodzony w Budapeszcie w 1929 roku, przeszedł przez dramatyczny czas II wojny światowej, ukrywając się w 1944 roku przed prześladowaniami ze strony węgierskich faszystów i niemieckimi deportacjami Żydów do Auschwitz. Wydarzenia te były wstępem do jego przyszłej kariery dziennikarskiej. W 1956 roku relacjonował wydarzenia z powstania węgierskiego jako korespondent w Polsce. Następny rok przyniósł mu przenosiny do Wiednia, gdzie zdobył reputację jednego z wpływowych publicystów w Europie. Jego kariera w „Financial Times” trwała 22 lata, a jego komentarze można było znaleźć w wiedeńskich gazetach „Die Presse” i „Der Standard”.

Od 1982 roku był redaktorem naczelnym sekcji dotyczącej Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej w austriackiej telewizji ORF. Następnie, w latach 1987-1998, piastował funkcję dyrektora Radio Österreich International. Od 1973 roku prowadził prestiżowy kwartalnik „Europäische Rundschau”. Był również komentatorem i konsultantem ORF oraz moderatorem „Europastudio”, gdzie zapraszał wielu gości z Europy Środkowej.

Jego wybitne osiągnięcia w dziedzinie publicystyki były wielokrotnie nagradzane, a wśród wyróżnień znajduje się nagroda im. Karla Rennera z 1974 roku i nagroda im. Axela Cortiego z 1999 roku. Za wyjątkowy wkład w dialog między Wschodem a Zachodem został w 1999 roku uhonorowany Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi RP. Autor znaczących książek, takich jak nagrodzona im. Brunona Kreisky’ego analiza rewolucji 1989 roku „Zwischen Hoffnung und Ernüchterung”, jego wspomnienia „Auf schwarzen Listen” oraz „Leben eines Grenzgängers”, były szeroko dyskutowane i tłumaczone na wiele języków.