Kir Bułyczow - sylwetka autora

Rosyjski pisarz i historyk specjalizujący się w literaturze fantastyki naukowej przeszedł znaczną część swojej kariery zawodowej w Instytucie Orientalistyki Radzieckiej Akademii Nauk. Jego debiut literacki miał miejsce wraz z opublikowaniem opowiadania "Dinozaury nie wymarły" w magazynie "Wokrug swieta" w 1967 roku. Pseudonim literacki, którym się posługiwał, powstał z kombinacji imienia jego żony, Kir, oraz panieńskiego nazwiska matki, Bułyczow. Pisarską rozpoznawalność zyskał dzięki serii zabawnych opowiadań o nieco przerysowanej wersji rzeczywistości w miasteczku Wielki Guslar, wzorowanej na prawdziwym Wielkim Ustiugu, z nazwiskami postaci zaczerpniętymi z miejscowej książki adresowej z 1907 roku. Miasteczko to przyciąga różnego rodzaju kosmitów i nadprzyrodzone zjawiska, będąc satyryczną krytyką życia w ZSRR. Innym popularnym dziełem była seria książek o Alicji, dziewczynce z przyszłości, skierowana głównie do młodszych odbiorców. Oprócz pisarstwa, Bułyczow zajmował się tłumaczeniami amerykańskiej fantastyki naukowej na język rosyjski i napisał ponad 20 scenariuszy filmowych, za które w 1982 roku otrzymał Nagrodę Państwową ZSRR, zwaną Nagrodą Październikową.