Jerzy Kossowski - sylwetka autora

Polski pisarz, tłumacz, dziennikarz, aktor i kapitan rezerwy piechoty Wojska Polskiego, a także wiceprezes ZAIKS-u, otrzymał w 1968 roku Nagrodę Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie. Po odbyciu służby wojskowej odgrywał kluczową rolę w organizacji scen teatralnych w Polsce, gdzie pełnił różnorodne funkcje kierownicze, reżyserował oraz grał jako aktor w takich miejscach jak Teatr Reduta i poznański Teatr Nowy. Już od 1914 roku angażował się w działalność literacką i dziennikarską, jednak jego debiutancka książka została opublikowana dopiero w 1927 roku.

Od 1936 roku przebywał za granicą, zamieszkawszy w Brazylii, gdzie działał jako korespondent warszawskich gazet i Polskiej Agencji Telegraficznej. Po wybuchu wojny w 1939 roku, jako kapitan rezerwy, udał się do Francji, gdzie dołączył do sztabu I Dywizji Grenadierów. W 1940 roku wpadł w ręce Niemców, lecz wkrótce udało mu się uciec z obozu jenieckiego pod Strasburgiem. Przez Hiszpanię i Portugalię w 1941 roku wrócił do Brazylii, pełniąc funkcję sekretarza Poselstwa RP do 1945 roku. Potem osiedlił się w Rio de Janeiro, kontynuując pracę jako pisarz i reżyser. W latach 50. i 60. był profesorem w Szkole Dramatycznej Prefektury stolicy Brazylii.

Jerzy Kossowski zyskał uznanie jako pisarz w przedwojennej Polsce. Jego prace, takie jak "Kłamca" (1928), "Ceglany dom" (1929), czy "Śmierć w słońcu" (1930), były publikowane głównie przez wydawnictwo Gebethner i Wolff. Docenione przez czytelników, jego dzieła doczekały się również wznowień, a niektóre z nich przetłumaczono na języki obce, jak choćby "Zielona kadra" wydana po francusku w Paryżu w 1933 roku, oraz "Ceglany dom" przełożony na szwedzki. Ponadto, niektóre nowele Kossowskiego dostępne są we włoskich tłumaczeniach.

Prócz prozy, Kossowski pisał także sztuki teatralne, grane w licznych polskich miastach i tłumaczone na inne języki. W ramach trylogii "Ta krew nie plami", opowiadającej o losach polskich emigrantów w Brazylii, ukazały się dwie części: "Wici w Puszczy" (1954, Londyn) i "W Wogezach straszy nocami" (1955). Pierwszy tom skupia się na przygodach trzech ochotników, którzy podczas wybuchu II wojny światowej opuszczają brazylijskie osady, by walczyć we Francji. Drugi opisuje ich losy we Francji i niewoli. Ostatnia część miała przedstawiać powrót dwóch z nich do Brazylii, ponieważ trzeci zginął w bitwie pod Herbeville.