Jan Kopcewicz - sylwetka autora

Profesor Jan Kopcewicz przyszedł na świat 3 marca 1940 roku w Brzyskach, powiecie jasielskim. Po ukończeniu II Liceum Ogólnokształcącego w Toruniu, gdzie zdał maturę w 1956 roku, rozpoczął studia biologiczne na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. Swoją edukację zakończył w 1961 roku jako specjalista w dziedzinie fizjologii i biochemii roślin. Niedługo po studiach dołączył do Katedry Fizjologii Roślin UMK jako asystent. W 1968 roku obronił doktorat, a cztery lata później uzyskał habilitację. W 1980 roku zdobył tytuł profesora, a w 1991 został mianowany profesorem zwyczajnym UMK.

Badania naukowe profesora Kopcewicza skupiają się na mechanizmach fizjologicznych i molekularnych związanych z wzrostem i rozwojem roślin. Jego dorobek obejmuje ponad 200 publikacji naukowych w czasopismach zarówno krajowych, jak i międzynarodowych. Jest również autorem i współtwórcą pięciu książek naukowych, w tym kluczowego podręcznika "Fizjologia roślin", którego jest współautorem i redaktorem. Pod jego opieką 14 osób zdobyło doktoraty, a 186 ukończyło studia magisterskie. Ponadto pełnił funkcję recenzenta w 14 przewodach profesorskich, 18 habilitacyjnych oraz 28 doktorskich. Profesor Kopcewicz często pracował na stażach naukowych, na przykład na Cornell University, Michigan State University, Wake Forest University oraz wielu innych uczelniach europejskich i amerykańskich.

W swojej karierze na UMK pełnił wiele funkcji organizacyjnych. Kierował Instytutem Biologii i Ochrony Środowiska w latach 1975-1981. Dwukrotnie był dziekanem Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi w okresach 1996-1999 oraz 2005-2008. Jako prorektor działał od 1981 roku, a funkcję rektora pełnił przez liczne kadencje w latach 1982-1984, 1987-1990 oraz 1999-2005. Profesor Kopcewicz od wielu lat jest aktywnym członkiem różnych komitetów i towarzystw naukowych, takich jak Komitet Fizjologii, Genetyki i Hodowli Roślin oraz Komitet Botaniki PAN. Należy także do Polskiego Towarzystwa Biologii Eksperymentalnej Roślin, Polskiego Towarzystwa Botanicznego, Polskiego Towarzystwa Biochemicznego oraz do wielu organizacji międzynarodowych.