Atlas. Antologia

Od czasów renesansu aż po późny okres nowoczesności, pojęcie "atlasu" pozostaje elastyczną koncepcją, znajdującą się na pograniczu nauki i sztuki, będąc jednocześnie trudnym do uchwycenia i podlegającym ciągłym przemianom. W tej niejednoznaczności i elementach anarchii tkwi pytanie, czy atlasy były i są narzędziem kolonizacji i kontroli nad światem, czy też służą obalaniu niektórych stereotypowych obrazów i wyobrażeń. Patrząc na mitycznego tytana Atlasa, możemy zastanawiać się, czym dziś jest atlas. Symboliczne podtrzymywanie rozpadającego się świata wydaje się być melancholijnym wyrazem bezradności, nieskończoną żałobą, która przedłuża ten gest w nieskończoność, nadając mu obsesyjny wymiar. To poczucie niemocy wobec "ogromu cierpienia," po historycznych tragediach i w obliczu współczesnego kryzysu klimatycznego, nabiera nowego znaczenia: może to moment na stworzenie nowych map i atlasów, czas na ich nowe zastosowania. Książka "Atlas. Antologia" to obszerna publikacja, która prezentuje dwudziestowieczne oraz obecne transformacje pojęcia atlasu. Zawiera kilkadziesiąt tekstów – zarówno naukowych, jak i literackich – oraz setki ilustracji, w tym fragmenty projektów artystycznych i dokumentów wizualnych. Wśród autorów znajdują się postaci takie jak: Lorraine Daston, Giuliana Bruno, Georges Didi-Huberman, J.L. Borges, Vilém Flusser, Judith Schalansky, Gertruda Stein, Michel Serres, Anna Tsing i wielu innych. Publikacja wzbogacona jest rozbudowanymi komentarzami autorstwa Tomasza Szerszenia, Agnieszki Daukszy, Balbiny Tarnowskiej i Elizy Gościniak.