Armie Rzeczpospolitej w okresie rozbiorów 1770-1794

Tragiczne dzieje narodów polskiego i litewskiego zaczęły się na przełomie XVIII wieku od serii nieudanych wojen. Za panowania królów z dynastii saskiej, Rzeczpospolita nieustannie doświadczała ingerencji ze strony Rosji i Prus. W roku 1768 doszło do wojny domowej pomiędzy królem sprzyjającym Rosji a konfederacją barską szlachty, która buntowała się przeciw wpływom rosyjskim i równouprawnieniu innowierców. Ich klęska otworzyła drzwi do pierwszego rozbioru w 1772 roku. Następnie, mimo podjętych reform armii, Polska nie zdołała się obronić przed kolejną rosyjską inwazją w 1792 roku. Po następnym rozbiorze narastająca frustracja skłoniła narodowego bohatera Polski i Stanów Zjednoczonych do zainicjowania powstania przeciw Prusom i Rosji w kwietniu 1794 roku. Powstańcy odnieśli spektakularne zwycięstwa w bitwie pod Racławicami i podczas obrony Warszawy, jednak ostatecznie zostali rozgromieni przez wojska rosyjskie pod Maciejowicami. Klęska powstania zakończyła się kapitulacją Warszawy i rozwiązaniem armii powstańczej, co umożliwiło trzeci rozbiór Polski w 1795 roku, kiedy to Prusy, Rosja i Austria podzieliły między siebie pozostałe ziemie Polski. W publikacji przedstawiono barwne ilustracje ukazujące wysiłki wojsk Rzeczpospolitej Obojga Narodów w trudnym czasie bezskutecznych reform wojskowych, mających na celu ocalenie państwa przed losem nieuchronnego upadku.