Antropocen czy kapitałocen?

Kapitalizm stanowi system, który wykorzystuje zarówno przyrodę, jak i ludzką energię do pracy niemal za darmo. Fundamentalną zasadą kapitalizmu jest tzw. prawo Taniej Natury, mimo że samo pojęcie taniości natury jest paradoksem – natura nigdy nie była tania. Proces ten, polegający na wykorzystaniu zasobów naturalnych minimalnym kosztem, leżał u podstaw rozwoju współczesnej cywilizacji. Współczesny kapitalizm odpowiada za pozyskiwanie czterech głównych zasobów: żywności, energii, surowców i pracy ludzkiej – jednak te zasoby zaczynają się wyczerpywać. Sprzeczności systemu kapitalistycznego, zaostrzone nieprzewidywalnością biosfery, ujawniają się w eksploatacji czasu, życia i przyszłości naszej planety.Książka "Antropocen czy kapitałocen?" autorstwa Jasona W. Moore’a, wydana przez PM Press w 2016 roku, zawiera siedem esejów autorów takich jak Eileen Crist, Donna Haraway, Justin McBrien czy Christian Perenti. Te prace analizują współczesny dyskurs dotyczący antropocenu – ery, w której ludzka aktywność wpływa na geologię Ziemi na skalę porównywalną z działalnością głównych sił natury, czego dowodem są zmiany klimatyczne. Chociaż termin „antropocen” odzwierciedla wpływ ludzkości, krytycznie patrzy się na jego zastosowanie w naukach społecznych, gdzie uogólnia i bagatelizuje złożoność ludzkiego wpływu na planetę, nie uwzględniając różnic w odpowiedzialności za zmiany globalne.Autorzy książki argumentują, że historyczne przyczyny obecnego kryzysu ekologiczno-klimatycznego sięgają korzeniami czasów, gdy w XVI wieku powstał kapitalizm ze swoją ideologią „Taniej Natury”. System ten zakładał eksploatację zasobów przyrody bez uwzględnienia kosztów działania na środowisko. Jednakże, jak pokazuje obecny kryzys ekologiczno-klimatyczny, konflikt między akumulacją kapitału a biologicznymi fundamentami życia na Ziemi staje się nie do przeoczenia. Dlatego proponowana jest zmiana nazwy obecnej epoki na kapitałocen, podkreślająca centralną rolę kapitalizmu w problemach współczesnego świata.