Zwalczanie wychowania religijnego w szkołach w latach 1944-1950

Książka szczegółowo analizuje, jak w okresie powojennym, po II wojnie światowej, pojawiły się nowe tendencje ideologiczne, które miały znaczący wpływ na polski system edukacji. Choć proces sowietyzacji i ateizacji szkół nie został wdrożony natychmiastowo, oba te elementy wkraczały do polskiej edukacji równolegle, ale z pełnym rozmachem dopiero po utrwaleniu się władzy komunistycznej. Okres lat 1944–1945 można postrzegać jako swego rodzaju pole doświadczalne, gdzie testowano różne zmiany.Badanie to niezwykle skrupulatnie przedstawia destrukcję edukacji religijnej oraz próby jej obrony przez środowiska kościelne. Autor znacznie pogłębia tematykę, która często była traktowana do tej pory zbyt powierzchownie. Dzięki temu wnosi wiele nowego do zrozumienia relacji państwo–Kościół w pierwszych latach po wojnie. Jest to wartościowa pozycja, która zasługuje na uwagę każdego, kto interesuje się historią tamtego okresu.Książka ta jest kolejnym dziełem w twórczości autora, dedykowanym badaniu powojennego systemu edukacji w Polsce. To obszerna monografia oparta na bogatej bazie źródeł, analizująca zmieniające się warunki prawne dotyczące obowiązkowego nauczania religii w szkołach publicznych. Pomimo zmieniającego się ustroju, szkoły wciąż realizowały programy nauczania oparte na przedwojennych założeniach, jak np. ustawie szkolnej Jędrzejewicza z 1932 roku.W poszczególnych rozdziałach autor omawia różne przejawy działań nowej władzy oraz propagandy laickiej, które promowały nauczanie „światopoglądu naukowego” na lekcjach dotyczących Polski i świata współczesnego. Wszystko jest szczegółowo udokumentowane przypisami, przy czym autor unika narzucania czytelnikom własnych opinii, co czyni tę pracę jeszcze bardziej cenną pod względem merytorycznym i poznawczym.