Ziemie. Historie odzyskiwania i utraty

W 1945 roku nowe granice zmusiły miliony osób do zmiany miejsca zamieszkania. Zachodni obszar Polski, ograniczony przez Odrę i Nysę Łużycką, zyskał nowe oblicze, podczas gdy w innych miejscach Polsce wymazano z map. Na tzw. Ziemiach Odzyskanych wprowadzono narrację o średniowiecznych Piastach, aby zbudować poczucie przynależności. Osadnicy, zarówno ci dobrowolni, jak i wysiedleni ze wschodu, zastali tam chaos oraz pozostałości niemieckiej kultury, co utrudniało oswojenie nowego miejsca jako swojego domu. Z relacji i dokumentów z tamtych czasów wyłania się obraz ludzi próbujących odnaleźć się w nowej rzeczywistości.Autorka oddaje głos różnorodnym postaciom — osadnikom, wysiedlonym, wojskowym z Wału Pomorskiego, urzędnikom oraz Niemcom, dla których te tereny były Heimatem. To wyjątkowa opowieść, obejmująca wielką historię, politykę, propagandę oraz tworzenie i rozpad mitów. W centrum uwagi są także codzienne wybory, przed którymi stawali ludzie w nowym środowisku. Jest to również osobista historia autorki, wnuczki osadników z przygranicznego Wałcza/Deutsch Krone na Pomorzu Środkowym.Autorka pragnie odtworzyć historie wielu rodzin, by zrozumieć własne korzenie i dać coś wartościowego czytelnikom, którzy zmagają się z podobnymi dylematami tożsamościowymi. Książka jest o korzeniach, które były zarówno zapuszczane, jak i odcinane, oraz o duchach przeszłości, które nie znikają całkowicie. To nie tylko opowieść o Ziemiach Odzyskanych, ale także przewodnik po refleksji nad tym, jak i dlaczego postrzegamy nasze otoczenie. Zachęca do zadawania pytań o nasze sposoby patrzenia i o to, czy możemy je pogłębić i udoskonalić.