Zejdź na dół, Langrishe

Helen Langrishe powraca z Dublina do rodzinnego Springfield House w hrabstwie Kildare, a autobus przecina opustoszałe krajobrazy i milczące domy. Coraz bliżej rodzinnej posiadłości, Helen pogrąża się w rozważaniach o śmierci i upływie czasu: dawne arystokratyczne rody znikają w zapomnieniu, a ich niegdyś wspaniałe siedziby niszczeją. Cmentarze pełne są nagrobków, które nie mówią nic żyjącym, a Irlandzka prowincja zanurza się w stagnacji pomimo odległego echa burzliwych lat trzydziestych. Zmiany zapowiedziało przybycie Niemca do domu rodziny Langrishe. Aidan Higgins ukazuje w swym dziele swoiste pożegnanie z przedwojenną kulturą, konstruując elegię modernizmu oraz komentarz do przeszłości w wizji Yeatsa. Ironią i pesymizmem naznaczona narracja odzwierciedla kontrasty przemijania: znane zderza się z obcym, przesądy z nauką, a historia z postępem. Aidan Higgins (1927–2015) to wybitny irlandzki pisarz, autor powieści takich jak Balkon Europy czy Nocny prom na Bornholm. W swych dziełach często czerpał inspirację z podróży do Hiszpanii, Niemiec, Rodezji i Południowej Afryki, co znalazło odzwierciedlenie w jego autobiograficznych tomach zebranych w 2004 roku jako A Bestiary. Jego debiutancka powieść, Zejdź na dół, Langrishe, to kluczowy pomost między modernizmem a współczesną irlandzką prozą, a także refleksja nad kryzysem przedwojennej kultury Irlandii.