Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Zbyt głośna samotność
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Od trzydziestu pięciu lat zajmuję się makulaturą i jest to moja pasja. Hrabal uwielbiał tworzyć wyjątkowe spektakle literackie na skromnych arenach teatralnych. Oświetlone jedynie przez prostą żarówkę, w otoczeniu starej prasy hydraulicznej, splamionych papierów, a także wygniecionych reprodukcji arcydzieł sztuki oraz filozoficznych traktatów przeznaczonych do zniszczenia. W takiej scenerii, starszy człowiek wygłasza swój monolog, który na trwałe wpisał się w kanon światowej literatury. "Zbyt głośna samotność" to głębokie studium ludzkiej natury i symbolika końca. To romantyczna historia o upadku świata, jednocześnie oddająca szacunek śmierci oraz afirmująca życie. Pomimo swojej uniwersalności, książka koncentruje się na jednym mężczyźnie, jego słabościach, intelekcie i relacjach z kobietami. Teraz, gdy jestem w podeszłym wieku, sądzę, że ten tekst jest naprawdę wartościowy, co jednocześnie budzi we mnie niepokój. Dla mnie "Zbyt głośna samotność" to bez wątpienia moja najlepsza książka. – Bohumil Hrabal
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Od trzydziestu pięciu lat zajmuję się makulaturą i jest to moja pasja. Hrabal uwielbiał tworzyć wyjątkowe spektakle literackie na skromnych arenach teatralnych. Oświetlone jedynie przez prostą żarówkę, w otoczeniu starej prasy hydraulicznej, splamionych papierów, a także wygniecionych reprodukcji arcydzieł sztuki oraz filozoficznych traktatów przeznaczonych do zniszczenia. W takiej scenerii, starszy człowiek wygłasza swój monolog, który na trwałe wpisał się w kanon światowej literatury. "Zbyt głośna samotność" to głębokie studium ludzkiej natury i symbolika końca. To romantyczna historia o upadku świata, jednocześnie oddająca szacunek śmierci oraz afirmująca życie. Pomimo swojej uniwersalności, książka koncentruje się na jednym mężczyźnie, jego słabościach, intelekcie i relacjach z kobietami. Teraz, gdy jestem w podeszłym wieku, sądzę, że ten tekst jest naprawdę wartościowy, co jednocześnie budzi we mnie niepokój. Dla mnie "Zbyt głośna samotność" to bez wątpienia moja najlepsza książka. – Bohumil Hrabal
